Bakken en Boeken

Bakken: kaneelbroodjes

2011-03-19T10:23:00.000+01:00

Nog eentje van Nigella. Deze kaneelbroodjes bakte ik een paar weken geleden, maar ik deed te veel tegelijk en hield de oven niet in de gaten. Het resultaat waren heerlijke kaneelbroodjes, alleen de bovenkant moest je er even afschrapen. De broodjes rijzen nogal in de oven en ik had de bakplaat te dicht op de verwarmingselementen staan... Vandaag deed ik poging twee.

Nodig:
Voor het deeg:
ca 600 gram bloem
100 gram suiker
1/2 tl zout
21 gram gist (gedroogde)
100 gram boter
4 dl melk
2 eieren

Vulling:
150 gram zachte boter
150 gram suiker
1,5 tl kaneel
1 losgeklopt ei

Werkwijze
Verwarm de oven op 230 graden. Bekleed een bakvorm met bakpapier.
Meng bloem, suiker, zout en gist. Meng in een andere kom de gesmolten boter, melk en eieren. Roer de twee mengsels door elkaar en kneed het (of laat de keukenmachine dat doen) tot een glad en veerkrachtig deeg. Bij mij moest er meer bloem in dan de 600 gram die Nigella voorschrijft (bij beide pogingen) omdat het anders nog veel te nat was. Maak een bal van het deeg, doe die in een ingevette kom, dek af met plasticfolie en laat een half uur rijzen.
Neem dan een derde van het deeg, rol die uit en bekleed er de bodem van een (vierkante) bakvorm mee. Dit wordt de bodem.
Meng nu de boter, suiker en kaneel voor de vulling. Rol de andere tweederde van het deeg uit tot een rechthoekige lap en bekleed die met de vulling. Zorg dat er overal ongeveer evenveel vulling zit. Rol nu de lap deeg op, vanaf de lange kant. Snijd plakken van steeds ca 2 cm dik en leg die, met de snijkant omhoog in het bakblik. Ze gaan enorm rijzen, dus het geeft niet als ze elkaar niet raken. Laat nog een kwartier rijzen onder plasticfolie en zet ze dan in de oven. Zet ze zo'n 25 minuten in de oven, en leg eventueel een stuk aluminiumfolie op de bovenkant als ze te snel kleuren.

Laat afkoelen op een rooster.

Bakken: havermoutkoekjes

2011-03-16T16:35:00.000+01:00

Geïnspireerd door een heel leuk blog, en in de wetenschap dat een vrije dag in de week veel mogelijkheden biedt, bedacht ik dat het tijd werd mijn blog te reanimeren. 6 posts in 2010 geeft wel weer hoe druk ik het had met andere dingen. Er was genoeg tijd om vaak en uitgebreid te koken, maar niet om het op te schrijven en te fotograferen. Enfin, aan de slag dus.

Op bovengenoemd blog wordt gekookt uit Hoe word ik een goddelijke huisvrouw van Nigella Lawson. Ik heb het boek al jaren en toevallig had ik het laatst weer eens uit de kast getrokken.

Dat deed ik op zoek naar een recept voor degelijke koekjes. Ik wilde niet te zoete, naar tarwe of muesli smakende koekjes. Het bracht me bij de havermoutkoekjes van Nigella, en die heb ik zojuist gebakken.
Om eerlijk te zijn, ben ik er nog niet uit of ik ze nou lekker vind. Ze zijn heel verantwoord, maar een beetje suiker erin zou wel welkom zijn denk ik...

Nodig:
250 gram havermout
snuf zout
1/4 theelepel dubbelkoolzure soda
1 eetlepel boter, gesmolten
2 dl kokend heet water

Werkwijze:
Verwarm de oven op 200 graden.
Meng de ingrediënten en roer ze door elkaar. Van Nigella moet dat met een houten lepel, dus dat heb ik braaf gedaan, maar vraag me niet waar het voor nodig is. Met het water moet je een beetje mikken, je deeg moet geen havermoutpap worden. Rol het deeg zo dun mogelijk uit en steek er koekjes uit. Ik bleek een rustieke steekvorm met hartjes en ruitjes en meer van dat werk te hebben, maar je kunt natuurlijk ook vierkantjes snijden of zo iets. Leg ze op een bakplaat en zet ca 20 minuten in de oven, totdat de rand goudbruin is en de koekjes stevig zijn.

Bakken: smeerseltjes voor collega's

2010-12-17T16:25:00.001+01:00

Ansjovismayonaise
Roer één eidooier los met een eetlepel dyonmosterd en een scheutje wittewijnazijn. Voeg voorzichtig, scheutje voor scheutje, olie toe (bv maisolie of zonnebloemolie, liever geen olijfolie want dat smaakt een beetje bitter). Niet te veel olie tegelijk want dan gaat het schiften en dan kun je opnieuw beginnen.
Als het een consistentie heeft waar je tevreden over bent, doe je er twee fijngesneden en schoongespoelde ansjovisfilets door, een handje fijngesneden peterselie, een fijngesneden teen knoflook en peper en zout. Mayonaise maak je dikker door zuur toe te voegen en dunner door nog meer olie toe te voegen.
Ansjovis wordt het lekkerst door het een kwartiertje in melk te laten weken.

Pesto
Rooster 100 gram pijnboompitten, rasp 50 gram parmezaanse kaas, was de blaadjes van één basilicumplantje, snijd een knoflookteen fijn en wrijf dit fijn in een vijzel. Voeg olijfolie toe tot het een consistentie heeft die je prettig vindt. Voeg naar smaak peper en zout toe.

EiersaladeMaak drie hardgekookte eieren en snijd ze fijn. Roer de eieren los met een paar eetlepels mayonaise en een eetlepel dragon. Om het nog iets frisser te maken kun je er nog wat sourcream doorheen roeren. Voeg naar smaak peper en zout toe.

Tonijnsalade
Prak één blikje tonijn op water of olie. Voeg een halve in stukjes gesneden appel toe, een fijngesneden sjalot, italiaanse kruiden en twee lepels crème fraiche. Voeg naar smaak peper en zout toe.

Boeken: We moeten het even over Kevin hebben

2010-03-21T20:44:00.004+01:00

Wat een afschuwelijk boek; het sleurt je mee in al zijn ellende. Aan het begin denk je dat je weet wat er komt (zoon vermoordt klasgenoten), maar het wordt allemaal veel ellendiger en grotesker dan je denkt.

Aan het begin was ik met lichte tegenzin aan het lezen. Eva, moeder van een moordenaar, schrijft brieven aan haar man over de het leven van zoon Kevin. Ze probeert te bedenken wat geleid heeft tot zijn daad op school. Wat een onaangename vrouw, en wat een kille kijk op het leven. Ik vroeg me ook af waar het allemaal heen zou gaan, of het nog meer ging worden dan dit.

Maar gek genoeg begon het toch te boeien. Gaandeweg kreeg ik meer sympathie voor Eva en wilde ik meer weten: hoe was het precies gegaan, en waar is die echtgenoot eigenlijk? Door hier en daar een subtiele of minder subtiele vooruitwijzing te plaatsen, raak je steeds meer vervuld van afschuw. En voordat ik het wist, was het boek uit. (en moest ik abrupt afremmen bij de leesclubvragen aan het eind van het boek - brrr).

Je vraagt je af of de wereld echt zo werkt, of dit niet een beetje over the top is. Maar tegelijk zit je met een licht unheimisch gevoel op de bank. Knap geschreven, maar wel afschuwelijk.

Bakken: vanille ijs

2010-02-22T10:55:00.000+01:00

Tot mijn grote vreugde kreeg ik voor mijn verjaardag een ijsmachine cadeau. Afgelopen zomer heb ik een aantal keer in de kookwinkel gestaan om er een aan te schaffen, maar steeds waren anderen mij voor. Ik had namelijk -met de rest van Den Haag- bedacht dat ik dezelfde wilde als Janneke Vreugdenhil van de NRC.

In de winter vergeet je dat soort verlangens weer, totdat je er een krijgt. Fijn, een ijsmachine! Een kans om eindeloos te gaan experimenteren met vreemde en bekende smaakjes. Het ding zorgt er uit zichzelf voor dat je het een beetje binnen de perken houdt: je moet steeds opnieuw de container van de ijsmachine invriezen. En hoewel er optimistisch 6-9 uur op staat, hoor ik nu (18:03) nog steeds water klotsen in het ding terwijl ik hem gisteravond om 21:00 in de vriezer heb gestopt. 6-9 uur is zeker alleen op de zuidpool. Ach wat, dat is misschien ook wel beter voor mijn lijn. Het vanilleijs van de foto (ook in een nieuw -verjaardagscadeau- kopje) is nou niet echt verantwoord. Maar wel retelekker.

Nodig:

375 ml melk

375 ml slagroom

2 vanillestokjes, opengesneden en het vanillezaad eruit geschraapt

150 gram suiker (na het proeven besloot ik dat dat ook wel wat minder kon, maar ben nog niet toe aan de herhaalde poging).

8 eigelen.

Werkwijze:

Verwarm de melk, slagroom, vanillestokjes en vanillezaad in een pannetje op het vuur. Zorg dat het niet gaat koken. Voeg de suiker toe en roer tot die is opgelost. Zet het vuur uit en laat 20 minuten trekken.

Klop de eieren los in een kom, en giet er een klein beetje melkmengsel bij. Roer goed. Voeg nu de rest van het melkmengsel toe en klop het goed. Giet dit mengsel in een schone pan zet op laag vuur en roer totdat het bindt. Als je vergeet te roeren (zoals ik) dan schift het, dan ziet het er een beetje brokkelig uit. Ik heb het desalniettemin in de ijsmachine gemikt en het smaakt heerlijk, maar Robert Kranenborg is het daar vast niet mee eens. Laat afkoelen. Eerst gewoon in de pan, daarna afgedekt in de koelkast. Hoe koeler je mengsel, hoe minder tijd je ijsmachine er voor nodig heeft. Als het koel is, giet je het in de machine en draai je er ijs van. Hoe lang dat duurt, zal wel per machine verschillen. Ik heb hem steeds even stilgezet om te proeven, en toen ik tevreden was, heb ik het ijs in een bak gezet en in de vriezer gedaan.

Het was erg lekker, hoewel erg zoet. De volgende keer met minder suiker. En het is ook heel lekker met een scheutje limoncello er overheen.

Bakken: groentensoep

2010-02-21T17:44:00.003+01:00

Van restjes groenten uit het pakket van Kievit kun je natuurlijk ook heel goed soep maken. Die soep kun je handig per portie invriezen en dan geleidelijk opeten. Natuurlijk vergeet ik altijd dat ik die soep in de vriezer heb, maar goed, het idee is leuk. Deze groentensoep maakte ik vorige week, en vandaag dacht ik er zowaar aan en ontdooide een portie. Het is een gepureerde soep met zo'n onbestemde kleur zoals je die in Frankrijk vaak krijgt als je de potage du jour neemt. Niet op het eerste gezicht aantrekkelijk, maar wel smaakvol. Op de foto had ik de soep nog wat extra bite gegeven met uitgebakken pancetta, vandaag voegde ik wat zalmsnippers toe. Allebei lekker!

Nodig:

3 aardappels

1/2 groene kool

1 prei

1 selderijknol

2 liter groentenbouillon (zelfgemaakt of uit een potje)

1 ui

teentje knoflook

Werkwijze:

Snijd alle ingrediënten fijn. Fruit ui en knoflook in een soeppan en voeg de aardappels toe. Laat even bakken en voeg dan de kool, prei, selderijknol en bouillon toe en breng aan de kook. Laat ca 20 minuten koken of totdat de aardappels en selderijknol zacht zijn. Pureer de soep in gedeeltes in de keukenmachine of met de staafmixer. Proef of er nog peper en zout bij moet (bouillonblokjes zijn al zout van zichzelf, dus daar zal het erg van af hangen).

Boeken: Elinor Catton - De repetitie

2010-01-08T08:50:00.000+01:00

Bij de beslissing voor het nieuwe te lezen boek voor de leesclub, ging het tussen dit boek en De Toren van Uwe Tellkamp. De keuze viel op de laatste, en wat las ik eerst? Jawel, Catton. Met als gevolg dat ik vóór maandag De Toren uit moet lezen en nog lang niet ver genoeg ben... (pagina 326 om precies te zijn). Dat wordt flink doorlezen dit weekend!

Maar goed, De repetitie is deze omweg wel waard. Het is een bijzonder boek, waarin twee verhalen zo door elkaar gaan lopen dat je aan het einde niet goed meer weet waar het ene begint en het andere ophoudt.

Het gaat over de gevolgen van een relatie tussen een leraar en een leerling, en over een klas op de toneelschool die hier een stuk over bedenkt en opvoert. In scènes uit wisselende perspectieven maak je kennis met de hoofdrolspelers en hun motieven. Maar wanneer zie je de hoofdrolspelers nu uit het perspectief van het toneelstuk en wanneer uit hun eigen ervaringen?

Vaak raak je afgeleid en de weg kwijt in boeken die zo met verhaallijnen en perspectieven spelen, maar het knappe van dit boek is dat je tot de laatste pagina geboeid blijft. Je slaat het boek dicht en denkt dan: hoe zat het nou?

bakken: pastasalade met radicchio

2010-01-07T22:10:00.000+01:00

Gemaakt voor de leesclub in augustus. Tijdje geleden al wel... Maar kan ook heel goed in de winter. Het besproken boek viel niet zo goed, de salade gelukkig wel! En de restjes (veel te veel gemaakt, natuurlijk) waren de volgende dag ook nog heel lekker.

Recept uit delicious augustus.

Nodig (4 personen):

350 gram penne

150 ml zure room

150 ml citroenmayonaise

3 tenen knoflook, geperst

2 sneetjes oud witbrood, zonder korst, in blokjes

3 el olijfolie

2 kropjes radicchio

350 gram kerstomaatjes, in tweeen gesneden

125 gram geraspte parmezaan

Werkwijze:

Kook de pasta gaar in ruim gezouten kokend water. Giet af, spoel met koud water en laat uitlekken. Meng zure room, mayonaise, de helft vd knoflook en versgemalen peper.

Bak de blokjes brood in een beetje olijfolie in de koekenpan goudbruin. Meng alles door elkaar en serveer.

Smeersels - vervolg

2009-12-20T17:58:00.002+01:00

Voor de Kerstborrel op kantoor had ik beloofd ' smeerseltjes' mee te nemen; andere dan vorig jaar en het jaar daarvoor. Het werden:

Makreelsalade

Geroosterde paprika-smeersel

Feta-venkelzaad

Eiersalade

Makreelsalade:

Meng 1 gestoomde makreel, 1 eetlepel kappertjes, 2 fijngesneden sjalotten, 4 eetlepels mayonaise, een snuf chilipoeder of cayennepeper, wat fijngesneden kervel en een beetje citroensap. Op smaak brengen met zout en peper.

Geroosterde paprika:

Meng 3 geroosterde paprika's (uit een pot) fijngesneden met 1 gesneden tomaat (zaadjes verwijderd), een halve rode ui, een teen fijngesneden knoflook en olijfolie. Op smaak brengen met zout en peper.

Feta-venkelzaad:

Meng 200 gram feta, 1 fijngesneden rode peper (zaadjes en zaadlijsten verwijderd), 1 geperste teen knoflook, 1 tl fijngestampt korianderzaad en 1 eetlepel venkelzaad met olijfolie tot een smeuig mengsel ontstaat.

Eiersalade:

Meng vier hardgekookte eieren met twee eetlepels mayonaise, twee plakjes fijngesneden rauwe ham, een eetlepel verse bieslook en een snuf kerrie. Op smaak brengen met zout en peper.

Boeken: Jay McInerney - Bright lights big city

2009-11-11T22:31:00.003+01:00

Er stond nog een aandoenlijke, licht vergeelde Blackbird pocket in onze boekenkast die al heel lang op mijn to do list stond. Op de middelbare school had ik niet zo'n belangstelling voor dit soort in cocaïne gedrenkte jaren '80 literatuur, maar inmiddels was ik wel nieuwsgierig. Ik ken inmiddels het beeld dat van de jaren ' 80 bestaat, en had vergelijkbare boeken gelezen.

Het had ook geen kans gekregen om van mijn lijstje te verdwijnen doordat de titel van het boek blijft opduiken. McInerney heeft onder andere nog een boek over 11 september geschreven, en steeds stond er in de recensies dat Bright lights beter was.

Ik heb het met plezier gelezen. Het is inderdaad een jaren '80 drugsverhaal, maar gaat ook over een dromer op zoek naar zichzelf. De schrijfstijl is apart, beeldend.

Het boek is dun, maar ik heb er toch even over gedaan. Dat kwam door de stijl. Je wordt als lezer als het ware direct aangesproken doordat het vertelperspectief bij 'you' ligt. Dat is soms verwarrend, daarnaast wilde ik niets missen. En dat komt de leessnelheid niet te goede.

Zonde dat dit zo lang ongelezen op de plank heeft gestaan!

Bakken: gewone doordeweekse salade

2009-11-03T19:44:00.000+01:00

In het Kievitpakket zit (gelukkig) ook vaak sla. Gecombineerd met andere groenten uit het pakket is dat altijd weer een gemakkelijke oplossing om ons een weg door alle groenten te eten. De bovenstaande salade is daar een mooi voorbeeld van.

Nodig:

1 krop sla

2 tomaten

1/2 komkommer

1 gekookt ei

1 gegrilde paprika uit een pot

olijfolie

rode wijnazijn

zout en peper

Werkwijze

Snijd alle ingredienten in stukken en meng in een kom. Roer de olijfolie, azijn, zout en peper tot een dressing en meng door de salade.

Boeken: Sarah Waters - De kleine vreemdeling

2009-10-28T20:29:00.002+01:00

Waarom kon ik dit boek toch niet wegleggen? Ik houd helemaal niet van horror?

De kleine vreemdeling gaat over een spookhuis op het Engelse platteland. Een familie woont in een huis dat bol staat van de vergane glorie. In het afbrokkelende stucwerk, de afgesloten kamers, maar ook in de kijk op de wereld van deze familie. Hun positie als mensen uit de hogere klasse staat net zozeer op instorten als het huis. Ze gaan denken dat het huis bezeten is, dat er een geest rondwaart, en door dit geloof wordt het allemaal steeds erger.

Het spookachtige van het huis is heel goed beschreven, zelfs mijn nuchtere geest moest eraan geloven. Het was niet zo'n goed idee om dit vlak voor het slapengaan te lezen.

Sterk vond ik het vertelperspectief: het verhaal wordt verteld door een jonge, wat naieve arts die eigenlijk bij toeval bij de familie betrokken raakt. Hij gelooft niet in het spook en probeert dat rationeel te houden, maar laat zich tegelijk meeslepen door een soort bewondering voor deze hogere klasse.

Het boek is een aardige aansluiting bij het genre van de gothic novel. Je moet er wel van houden, maar ik vond het op een prettige manier meeslepend.

Bakken: thaise vissoep

2009-10-20T13:08:00.000+02:00

We waren op een leuk feestje waar we ook nog mochten blijven om de rijstsalade te eten. Die er erg lekker uitzag. Maar ja, thuis lagen de ingredienten klaar voor een stevige Thaise vissoep... en die won. Hoewel het me nog steeds een beetje spijt dat ik die rijstsalade moest missen, denk ik toch ook met veel plezier terug aan de vissoep. Lekker spicy, beetje kokos... Genoeg voor drie flinke kommen.

Nodig:
2 el arachideolie
2 aardappels, geschild en in blokjes
100 gr rijst
1/2 ui, in dunne ringen
1 teen knoflook, fijngehakt
3 cm gember, fijngesneden
1 wortel, in blokjes
1 rode peper, fijngesneden
1 el groene currypasta (of meer als je van spicy houdt)
1 liter kippenbouillon
300 ml kokosmelk
100 gr shiitake
2 limoenblaadjes
1 stengel citroengras, fijngehakt
2 tl vissaus
400 gr witvis
1 bosui, in ringetjes
2 el koriander, fijngehakt
30 ml sojasaus
sap van 3 limoenen

Werkwijze:
Verhit de olie in een pan met dikke bodem. Doe er de aardappel, rijst, ui, knoflook, gember, wortel, rode peper en currypasta in. Roer goed doorelkaar en kook ongeveer 5 minuten.
Doe de bouillon en kokosmelk erbij en laat 20 minuten zachtjes koken. (nu garen je rijst&aardappels). Doe er de paddestoelen, limoenblaadjes, citroengras en vissaus bij en laat een paar minuten staan. Doe dan de vis erdoor en verwarm tot de vis niet meer doorzichtig is. Voeg tot slot de bosui, koriander, sojasaus en limoensap toe.

Bakken: pruimentaart

2009-10-04T17:34:00.000+02:00

In de kookrubriek van NRC stond een tijdje geleden een zeer geslaagd recept van een pruimentaart. Ik lees deze rubriek met heel veel plezier, en zeker van deze taart liep het water me direct in de mond. Aan de slag dus! Ik maakte hem de eerste keer precies volgens het recept, en de keer erna met kwetsen in plaats van pruimen.

Nodig:

1 pond pruimen

50 gr suiker

sap en geraspte schil van 1 sinaasappel

vanillestokje

150 gr zachte boter

150 gr suiker

2 eieren

85 gr zelfrijzend bakmeel

1 tl bakpoeder

100 gr amandelen

30 gr boter

50 gr geschaafde amandelen

25 gr basterdsuiker

Werkwijze:

Verwarm de oven op 175 graden. Halveer en ontpit de pruimen, leg ze in een bakblik en meng met suiker, sinaasappelsap, rasp en het merg van het vanillestokje. Zet 20 minuten in de oven.

Klop de boter met suiker, eieren, bakmeel, bakpoeder en gemalen amandelen tot een deeg. Bekleed een vorm (ik gebruikte een doorsnee springvorm) met bakpapier en schep het deeg erin. Giet daar de pruimen (met het sap dat er vanaf komt) bovenop en zet een half uur in de oven. Smelt intussen de boter in een pannetje, schep er de amandelen en basterdsuiker doorheen. Schep ook dit over de taart (na die 30 minuten), verlaag de temperatuur naar 160 graden en bak nog 20 minuten.

Het resultaat is een heerlijk kleffe, zoetzure taart met een crispy laagje bovenop.

Bakken: risotto met paddestoelen

2009-09-27T18:09:00.000+02:00

Risotto is een van mijn favorieten. Wel lastig, want je serveert hem al snel te nat of te droog. Eigenlijk wil je risotto die mooi over je bord uitvloeit en nog net een beetje bite heeft. Dat vereist een hoop timing, waar ik niet altijd het geduld voor kan opbrengen.

Deze variant, met paddestoelen, hoort in mijn rijtje met favorieten.

Nodig (2 personen):

400 gram gemengde paddestoelen

150 gram arboriorijst

1 ui, fijngesneden

1 teen knoflook, fijngehakt

een scheut witte wijn

1,5 liter groentenbouillon, liefst zelf gemaakt (maar een blokje kan ook!)

een handvol parmezaan

2 el bieslook, geknipt

Werkwijze:

Breng de bouillon tegen de kook aan. Verwarm een scheutje olijfolie in een pan met dikke bodem. Bak daarin de paddestoelen. Als die klaar zijn, schep je ze uit de pan en zet je ze apart. Doe een klein beetje olie erbij in de pan en bak de ui en knoflook tot de ui glazig is. Voeg dan de rijst toe en bak onder voortdurend roeren tot alle rijstkorrels met een glanzend laagje zijn bedekt. Blus af met een scheut witte wijn. Voeg hierna schep voor schep de bouillon toe, en roer tot de bouillon is opgenomen door de rijst. Proef regelmatig. Als de risotto bijna gaar is, voeg je de paddestoelen, parmezaan en bieslook toe. Goed roeren, vuur uit, deksel op de pan en 10 minuten laten staan. De rijst gaart nu nog wat na.

Breng hem indien nodig (bouillonblokjes zijn vaak al zout genoeg) op smaak met zout en peper.

Bakken: thaise viscurry

2009-09-19T09:17:00.000+02:00

Naast een gietijzeren wok, hebben we sinds een paar maanden ook een plaatstalen. Die wordt een stuk sneller heet, en is daarom vooral handig om groenten te wokken. De gietijzeren daarentegen leent zich weer beter voor curry's. Maar dat moesten we eerst even ondervinden, en dus kookten we een week lang alleen maar uit de nieuwe plaatstalen wok. Deze thaise viscurry werd heerlijk, maar je moet wel heel goed blijven opletten. De wok wordt zo heet, dat je als je niet uitkijkt geen currysaus overhoudt omdat alles verdampt is. Vandaar dus voortaan voor dit soort gerechten maar weer de gietijzeren.

Nodig (2 personen):

arachide olie

4 aardappels (niet te groot), geschild en in blokjes

1/2 ui, in dunne ringen

1,5 el thaise currypasta (groen), meer als je van spicy houdt

250 ml kokosmelk

75 ml water

1 el vissaus

1 el limoensap

1/2 el bruine basterdsuiker

2 bosuitjes, in ringen

300 gram witvisfilet (ik gebruikte kabeljauw)

2 el korianderblaadjes

Werkwijze:

Kook de aardappels in gezouten, kokend water in ca 5 minuten gaar. Verhit de wok en doe er ongeveer een eetlepel olie in. Bak ui en een flinke snuf zout tot de ui zacht is. (curry's die tegenvallen, zijn vaak net niet zout genoeg). Voeg de currypasta toe, roer goed, en voeg de kokosmelk toe. Laat een paar minuten koken. (Bij de plaatstalen wok is dat niet handig, want dan houd je niks over). Voeg water, vissaus, limoen, suiker, bosui en witvis toe en kook totdat de vis niet meer doorschijnend is. Doe de aardappel en koriander erbij en proef of er nog zout en peper bij moet. Serveer met rijst.

Bakken: avocadojuice

2009-09-12T18:12:00.000+02:00

In Indonesie dronken we zo nu en dan met groot genoegen avocadojuice. Het klinkt een beetje vreemd, heftig ook, maar het is verrassend verfrissend en lekker. Nu, terug in NL begint de uitdaging om het na te maken.

Volgens de Lonely Planet wordt het gemaakt met gecondenseerde melk, verschillende bronnen op internet hebben het ook nog over limoensap, kokosmelk en vanille-ijs. Ik heb de ideale combinatie nog niet gevonden, maar het begint er op te lijken.

Nodig:

1 goed rijpe avocado

2 eetlepels (palm)suikersiroop

15 ijsblokjes

scheutje gecondenseerde melk

sap van 1 limoen

Werkwijze:

Schil de avocado, snijd hem in stukken. Doe de ijsblokjes in de keukenmachine en maal ze fijn. Voeg de avocado en overige ingredienten toe en maal tot het een fijne massa is.

Het hangt erg af van de gebruikte avocado's hoe vloeibaar de juice nu is. Je wilt hem met een rietje kunnen drinken, dus als de juice nog op vla lijkt, moet je er meer water of limoensap bij doen.

Wordt wellicht nog vervolgd!

Bakken: kip met paprika en mango

2009-09-07T09:52:00.000+02:00

We eten de laatste tijd veel uit de wok. We hebben namelijk een nieuwe, zo'n mooie plaatstalen wok. En we hebben een fijn nieuw kookboek, Veel lekkers uit China. Deze combi zorgt voor veel rijstvreugde. Een goed voorbeeld van een lekker recept uit het nieuwe kookboek is deze kip met mango. Nee, ik roep ook altijd dat fruit in je eten niet altijd een toevoeging is. Maar op deze manier is het wel een succes.

Nodig (2 personen):

2 el plantaardige olie

1 el verse geraspte gember

100 gr kipfilet, in plakjes

1 el rijstwijn

1 groene peper, fijngehakt

1 rode paprika, in blokjes gesneden

1 gepureerde mango (dus geschild, ontpit en in de keukenmachine)

150 ml ananassap

1 el lichte sojasaus

peper

1/2 mango, in plakjes

rijst voor erbij

Werkwijze:

Verhit de wok en doe de olie erin. Voeg gember toe, bak heel even en doe de kip erbij. Als de kip begint te bakken doe je de rijstwijn erbij, zodat de gember niet aan de pan gaat kleven of kleurt. Voeg de groene peper en de paprika toe. Bak 1 minuut.

Doe de mangopuree, ananassap, sojasaus en peper erdoor. Laat even inkoken.

Voeg de blokjes verse mango toe, warm het nog even door en serveer.

Bakken: chillikip met noodles

2009-08-30T22:03:00.000+02:00

Nog een favoriet uit het nieuwe Chinese kookboek.

Ook dit zet je zo op tafel, en het smaakt alsof je op vakantie bent. Wat wil je nog meer?

Nodig (2 pers.):

150 gr noedels (wij hadden platte eiernoedels)

arachideolie

250 gr kipfilet, in plakjes

1 courgette, in reepjes

1/2 rode paprika, in repen

2 el lichte sojasaus

2 bosuien, in repen

Voor de saus:

4 tenen knoflook

2,5 cm verse gember, fijngesneden

1 rode peper, (zonder zaadjes)

1/2 rode paprika

2 tomaten

5 el water

2 el ketchup

1 tl lichte basterdsuiker

Werkwijze:

Doe alle ingredienten voor de saus in de keukenmachine en pureer. Bereid de noedels volgens de aanwijzingen op de verpakking, spoel af met koud water, laat uitlekken. Doe er een klein beetje olie door om te zorgen dat ze niet gaan plakken.

Verhit olie in de wok. Roerbak de kip ca 2 minuten. Voeg courgette en paprika toe, bak 1 minuut. Doe de saus erbij, breng aan de kook. Doe de noedels erbij, breng op smaak met sojasaus. Serveer met de bosui als garnering.

Bakken: pasta met snijbiet

2009-08-23T12:47:00.005+02:00

Kijk nou hoe mooi: snijbiet. De stelen zijn zo bont gekleurd dat het bijna onecht lijkt.

Voordat ik een biologisch groentepakket had, had ik nog nooit van snijbiet gehoord. Maar nu ben ik aldoor heel blij als het erin zit! Je verwerkt het zo'n beetje als spinazie. Het slinkt behoorlijk in de pan en je krijgt er net zulke stroeve tanden van. Maar het is wel erg lekker. Mijn favoriete bereidingswijze op dit moment is met gerookte kip en mosterd, en dan door de pasta.

Nodig:

200 gram pasta

400 gram snijbiet

1 teen knoflook (fijngehakt)

1 klein potje crème fraiche

1 a 2 eetlepels grove mosterd

1 stuk gerookte kip, in reepjes

Werkwijze:

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Was de snijbiet zorgvuldig, ook in de hoeveelheid zand lijkt het op spinazie. En zand tussen je tanden is echt een enorme afknapper. Snijd de snijbiet in eetbare stukken. Verwarm 1 eetlepel olie in een koekenpan en fruit hierin de knoflook. Voeg handje voor handje de snijbiet toe en laat de groente slinken. Als alle snijbiet in de pan zit (en past!), voeg je 2 eetlepels crème fraiche toe en de mosterd (proef zelf hoe veel mosterd je lekker vindt). Roer goed door elkaar. De snijbiet moet niet in de saus drijven, maar de blaadjes mogen wel allemaal bedekt zijn. Roer als laatste de gerookte kip erdoor.

Giet de pasta af, doe terug in de pan en doe de snijbiet erbij. Breng op smaak met zout en peper en serveer.

Bakken: poging tot pasta met artisjokken

2009-08-21T09:00:00.000+02:00

Tja, dat was leuk. Ik wilde graag pasta maken met verse artisjokken. Ik had een keer eerder geprobeerd om artisjokken te koken, maar toen had ik ze zo goed schoongemaakt dat er niets meer van over was. Met als gevolg dat artisjokken van de Kievit weleens zielig lagen te verschrompelen omdat ik het niet aandurfde. Zonde! Ze zijn zo lekker!

Maar ja, het recept dat ik vond, bleek uit te gaan van iets ervarener artisjokken-schoonmakers dan ik. Het kwam uit de Elle eten uit augustus en het ging zo: (met cursief al mijn twijfels)

Nodig (4 personen):

3 grote artisjokken

1 citroen

6 el olijfolie

2 saucijzen

2 tenen knoflook, fijngehakt

3 el platte peterselie, grofgehakt

peper en zout

1 gedroogde peper

pasta

100 gram parmezaan

Werkwijze:

Maak de artisjokken schoon en bewaar ze in water met citroensap.

Verderop stond hoe dat schoonmaken moest, dus dat was handig:

Snijd de steel en een groot deel van de punt van de artisjok.

Ok. Hoe groot is een groot deel? Halveren leek me geen optie, dus ik heb geprobeerd het puntigste deel eraf te snijden (dat valt ook nog niet mee trouwens).

Pluk van grotere artisjokken de harde blaadjes af en knip de harde punten van de blaadjes.

Alle blaadjes lijken wel hard; welke neem ik? En die paarse blaadjes, kun je die ook eten? Ik kan toch slecht alle blaadjes eraf halen. De vorige keer had ik ook te rigoreus gesloopt.

Nou ja, de buitenste rand dan maar, en de puntjes.

Snijd in vieren en schep het ' hooi' eruit.

Dat snap ik. Het ' hooi' ziet eruit als hooi dus dat laat zich gemakkelijk identificeren. En die paarse blaadjes?

Verwerk ze daarna volgens het recept.

(Terug naar het recept)

Snijd de artisjokken in plakjes. Verhit de olijfolie in een grote pan en bak de knoflook 1 minuut. Voeg de plakken artisjok toe en bestrooi met zout en peper. Bak tot de artisjok zacht wordt.

Zonder tijdsaanduiding; worden wel alle delen die ik over heb gehouden zacht? Elke 5 minuten maar even proeven. Getver, die paarse blaadjes worden keihard, die hadden er dus niet in gemoeten. Na 25 minuten toch maar de volgende stap.

Knijp boven de pan de worsten uit hun vel, voeg de helft van de peterselie toe en verkruimel het pepertje (of neem chilliflakes). Bak onder regelmatig roeren nog 15 minuten op matig vuur, tot alles gaar en het gehakt rul is. Voeg als het nodig is een scheut water toe.

Alleen het vlezige gedeelte van de artisjok blijkt lekker. De blaadjes zijn nog steeds hard, en als je er op kauwt eindig je met een soort stro in je mond. Brrr.

Kook de pasta, en giet die bij het mengsel. Roer goed door, bestrooi met parmezaan en de rest van de peterselie en serveer.

Met een bordje om de harde stukjes op achter te laten.

Het gerecht was uiteindelijk heel erg lekker. Die droge stukken waren een beetje irritant, en de volgende keer haal ik meer van de artisjok af. Voor zo'n pasta moet je blijkbaar alleen het vlezige stuk hebben. De blaadjes in een fijne dressing dopen en afknabbelen is een andere tak van sport, dat is niet voor in de pasta...

Bakken: auberginetaart

2009-08-16T18:24:00.000+02:00

Het was een beetje een gedoe om het te maken, maar wel zo lekker dat het een plaatsje hier verdient. Auberginetaart met mozzarella en parmezaan. Het lijkt een beetje op een parmigiano zonder tomaat.

Ik ben gek op aubergines, en deze taart is zowel koud als warm erg lekker. Wij aten hem met een beetje pasta met olie&knoflook&rode peper.

De volgende dag was het restje ook heel lekker als lunch op kantoor. Het komt uit de delicious van juni. Daar heet het een timballo, maar dat klinkt wat mij betreft wel erg nuffig. Bovendien zou ik zoiets alleen durven zeggen als hij eruit zag of hij uit een restaurant kwam. Quod non.

Nodig:

1,5 kilo aubergines, geschild en in plakken van ca 1/2 cm dik

olijfolie voor het bestrijken van de aubergines

1 el verse oreganoblaadjes

300 gram geraspte mozzarella (die kleine balletjes kun je best ok raspen, zo'n grote bol gaat minder makkelijk - en het smelt toch dus dat zou zonde zijn van je buffelmozzarella)

120 gr parmezaan, versgeraspt

Werkwijze:

Bestrooi de plakken aubergine met zout en laat ze 20 minuten uitlekken. Dat kan heel handig in je vergiet: steeds een laag aubergine, dan zout, en dan weer een laag.

Spoel ze even af (anders is je taart zo zout), dep droog en bestrijk ze met een beetje olijfolie.

Ik legde de plakken op schone theedoeken, steeds een laag op een theedoek en dan een nieuwe erbovenop. Handige tip uit het recept, ik had anders echt niet geweten waar ik al die plakken moest laten. 1,5 kilo is best veel...

Verhit de grillplaat en grill alle plakken aubergine (kan ook in de koekenpan). Meng de oregano met de mozzarella.

Bekleed een bakvorm met bakpapier, en leg onderop een laag aubergine. Strooi er mozzarella overheen en een laag parmezaan. Dan weer aubergine en zo om en om totdat de laaste laag aubergine is. Druk de taart een beetje aan. Bak ca 30 minuten in een voorverwarmde oven op ca 200 graden.

Boeken: Reif Larsen - De verzamelde werken van T.S. Spivet

2009-08-13T10:48:00.000+02:00

Het doet een beetje denken aan Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon. Ook een jongetje dat heel analytisch naar de wereld om hem heen kijkt, en dat een beetje in de war raakt als er om hem heen te veel verandert.

T.S. Spivet is een jongetje van twaalf dat graag de wereld om hem heen in kaart brengt. Hij doet dat op het absurde af, bijvoorbeeld door in kaart te brengen hoe zijn zus maiskolven pelt. Hij tekent dan niet alleen precies haar bewegingen uit, ook laat hij de maiskolf schematisch zien en berekent hij welk percentage rot is en hoe dat zich verhoudt tot de vorige lading mais.

Hij is een begnadigd cartograaf, en een bevriende wetenschapper stuurt zijn kaarten naar het Smithsonian Institute in Washington DC. Daar weet men niet dat hij pas twaalf is, en krijgt hij een prestigieuze prijs toegekend. T.S wil naar die uitreiking toe, en gaat op pad.

Leuk aan het boek is de dromerige sfeer van dat kleine jongetje met zijn kaarten. Hij vertelt met warmte over zijn vreemde familie. Dat hij Tecumseh Sparrow heet en zijn moeder dr Clair noemt, zegt misschien wel genoeg. In de kantlijn van het boek staan zijn tekeningen en allerlei terzijdes, die minstens net zo interessant zijn als de lopende tekst.

Aan het einde haakte ik wel een beetje af; er gebeurt dan heel veel en dat wordt niet zo uitgewerkt. Waar het eerste gedeelte heel gedetailleerd is, stapelen vervolgens de gebeurtenissen zich op en je begrijpt niet zo goed waar dat allemaal vandaan komt. Maar desalniettemin vind ik het wel een aanrader. Omdat je er blij van wordt.

Bakken: salade met halloumi en pompoen

2009-08-11T10:34:00.000+02:00

Na ons bezoek aan Cyprus in november 2008, hebben we een liefde voor halloumi opgevat. Dat is een Cypriotische kaas, die pas lekker wordt als je hem bakt. Het is bij veel kaaswinkels te koop, de verpakking lijkt soms een beetje op die van feta.

Deze salade was ook lekker zonder halloumi, maar het zoute van die kaas geeft wel iets extra's.

Nodig -2 personen:

250 gram flespompoen, geschild en in blokjes

2 el olijfolie

300 gram halloumi

200 gram rucola

2 gegrilde rode paprika's (uit een pot), in reepjes gesneden

1/2 rode ui, in ringen

Voor de dressing:

1/2 teen knoflook, fijngesneden

250 ml olijfolie van goede kwaliteit

1 el wittewijnazijn

1 bos basilicum

Werkwijze:

Verwarm de oven op 220 graden. Neem een bakplaat, bekleed die met bakpapier en leg de blokjes pompoen erop. Schenk er twee eetlepels olijfolie overheen en breng op smaak met zout en peper. Zorg dat de pompoenblokjes goed met olie bedekt zijn. Rooster de blokjes ca 35 minuten in de oven.

Meng intussen de paprika, rucola en ui. Doe er de pompoenblokjes bij.

Maak de dressing door alle ingredienten daarvoor samen in de keukenmachine of vijzel te doen en ze te mengen. Meng de dressing door de salade.

Verwarm de rest van de olie in een koekenpan. Snijd de halloumi in plakken en bak die in de koekenpan. Leg de reepjes kaas op de salade en serveer.

Bakken: pasta met chorizo en pijlinktvis

2009-08-07T08:50:00.000+02:00

Met een kilo diepgevroren pijlinktvis (restant van de risotto met zeevruchten) die ik niet te lang in de vriezer wilde laten liggen, was het tijd voor de volgende suggestie. Deze pasta lijkt een beetje heftig, veel ingredienten en stevige smaken, maar verrassend genoeg kwam alles toch goed tot zijn recht. Zelfs de pijlinktvis.

Nodig (2 personen):

200 gr pasta

olijfolie

250 gr pijlinktvis, schoongemaakt en in ringen

75 gr chorizo

2 el ketchup

1 rode peper, fijngesneden, zaadjes en zaadlijsten eruit

150 gram cherrytomaatjes, gehalveerd

2 bosuien, in ringen

1 el sherryazijn

platte peterselie

Werkwijze:

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Verhit de olie in een koekenpan en bak de inktvisringen kort, totdat ze niet meer doorschijnend zijn. Haal ze uit de pan. Niet te lang bakken, anders wordt de inktvis erg taai.

Bak de chorizo in de pan, en voeg als die bruin wordt de ketchup, rode peper, kerstomaatjes en bosui toe. Bak totdat de tomaatjes zacht zijn. Doe dit mengsel met de intvisringen en de peterselie door de pasta, breng op smaak met zout en peper en serveer.

Bakken: salade met bieten en sinaasappel

2009-08-01T18:04:00.003+02:00

Zoals eerder gezegd: als er bietjes in ons groentenpakket zitten, laat ik die vak lang liggen. Niet omdat ik ze niet lekker vind, maar omdat ik het toch een beetje veel werk vind om ze te schillen en koken. Onzin, eigenlijk.

Voordeel is wel dat je ze lang kunt bewaren, dus het is niet zo heel erg als ze even blijven liggen. Deze variant van bietensalade is heel lekker vanwege het contrast tussen de zoete bietjes en de wat bittere sinaasappels.

De bieten kun je gekookt kopen, maar die zitten natuurlijk niet in een biologisch groentenpakket. Dan moet je ze schillen en in ongeveer een half uur -hangt erg van de maat af- gaar koken of stomen.

Het oranjebloesemwater kun je kopen bij Turkse en Marokkaanse winkels of bij de toko. Je kunt het ook weglaten, vervangen door water, hoewel het wel een grappige touch aan het gerecht geeft. Het ruikt naar verfrissingsdoekjes, maar in de salade is het wel lekker.

Nodig:

350 gram bietjes, geschild, gekookt en in plakjes gesneden.

1/2 sinaasappel, in partjes + wat rasp van de schil

1 el oranjebloesemwater

1/2 el suiker

1/2 tl kaneel

zout en peper

Werkwijze:

Doe de bieten en sinaasappelpartjes in een kom. Verwarm het oranjebloesemwater met de suiker in een pannetje en roer totdat de suiker is opgelost. Roer de kaneel erdoor. Giet dit mengsel over de salade, breng op smaak met zout en peper en roer goed. Laat de smaken ca 1 uur intrekken en serveer.

Bakken: risotto met zeevruchten

2009-07-26T20:03:00.003+02:00

Het lijkt een beetje op paella, maar ook weer niet: risotto met zeevruchten. Het recept komt uit de delicious van juni, alleen heb ik de coquilles eruit gelaten en door wat inktvis vervangen omdat Michiel niet goed tegen coquilles kan. En ik was vergeten visbouillon op het lijstje te zetten dus dat werd groentenbouillon. Dus niet helemaal meer van delicous, maar wel van mij.

Ik vond het erg geslaagd, je proeft heel goed allerlei afzonderlijke smaken na elkaar.

Nodig (voor 2 personen):

150 ml droge witte wijn

300 gram mosselen

1 l groentenbouillon

1/4 tl saffraandraadjes

20 gr boter

2 el olijfolie

250 gram rauwe garnalen

3 inktvissen (bij de toko te koop diepgevroren), schoongemaakt en in ringen

1/2 ui, fijngehakt

1 teen knoflook, fijngehakt

200 gr risottorijst

100 ml passata (tomaten)

gehakte peterselie

Werkwijze

Breng de bouillon aan de kook en zet daarna het vuur laag. Breng de wijn in een flinke pan aan de kook. Doe de mosselen in de pan, deksel erop en kook ca 3 minuten. Schud af en toe de pan. Schep de mosselen uit het vocht en gooi de mosselen weg die niet open zijn gegaan. Doe het vocht bij de bouillon en doe daar een paar draadjes saffraan bij, haal de mosselen uit de schelp en zet ze apart.

Verwarm de helft van de boter en olijfolie in de pan en bak de garnalen een paar minuten totdat ze roze zijn. Haal de garnalen uit de pan en zet ze apart. Doe nu de inktvisringen in de pan en bak ze tot ze niet meer doorschijnend zijn. Haal dan ook de ringen eruit en leg ze apart. (Dat kan natuurlijk best allemaal op hetzelfde bord.)

Zet het vuur laag en verwarm de rest van de boter en de olie. Bak de ui glazig, en voeg dan de rijst en de knoflook toe. Bak de rijst een paar minuten totdat alle rijst bedekt is met een laagje olie en voeg dan de eerste schep bouillon toe. Dat bakken van de rijst is volgens mij een cruciaal punt in het maken van risotto, je moet het niet te lang en niet te kort doen. Als je het glanzende laagje ziet, moet je nog eventjes doorbakken.

Blijf roeren en voeg steeds een nieuwe schep bouillon toe als de vorige is opgenomen. De risotto is klaar als de rijst zacht is, maar de kern van de rijst nog een beetje bite heeft.

Voeg als de risotto bijna klaar is de zeevruchten, passata en peterselie toe en warm alles nog even door.

Bakken: salade met watermeloen en feta

2009-07-20T09:23:00.003+02:00

Op vakantie at ik een erg lekkere salade met watermeloen en feta. Misschien dat Bali niet helemaal de plaats is waar je dat verwacht, maar goed, lekker was het. Dus terug in Nederland wilde ik dat zelf ook wel even proberen.

Nodig:
ca 6 plakken watermeloen
1/2 rode ui
1 avocado
een blok feta (zo veel als je lekker vindt)
platte peterselie
munt
citroensap
olijfolie
zout en peper

Werkwijze:
Snijd de watermeloen in blokjes. (Ik had een kwart watermeloen gekocht -ca 4 kilo- en maakte daarmee twee keer deze salade.) Snijd de feta in blokjes, de ui in ringen en de avocado ook in blokjes. Meng alles door elkaar. Pers het sap uit de citroen en meng dat met ca 10 eetlepels olijfolie, peper en zout. Doe deze dressing door de salade en garneer met de munt en peterselie.

Boeken: Stieg Larsson - Mannen die vrouwen haten

2009-07-15T09:09:00.003+02:00

Ik heb een beetje een moeizame band met thrillers. Een goede thriller staat garant voor heel veel leesplezier, maar het valt zo vaak tegen. Vandaar dat ik het niet zo vaak probeer, dat vind ik dan weer zonde van alle andere boeken die ik nog zou kunnen lezen. Op de een of andere manier stoor ik me meer aan een slechte thriller dan aan een slechte roman.

Maar als ik op vakantie ga, vind ik het altijd prettig om een thriller in de rugzak mee te nemen. Naar aanleiding van de lovende verhalen bij de leesclub besloot ik dat het Mannen die vrouwen haten moest zijn. Mocht ik er dan door geraakt worden dan had ik mazzel, want het was deel 1 van een trilogie.

Ik liet het boek op vakantie lang ongelezen, maar bij aankomst in Yogyakarta besloot ik dat het er toch maar van moest komen. Ik ging zitten, en precies twee dagen later was het boek uit. Ruim 550 pagina's, en in de tussentijd ook nog Yogyakarta en de Borobudur bezichtigd.
Zo spannend, dus. Eindelijk weer eens een thriller die al je aandacht vergt. Er gebeurt van alles tegelijk, sommige verhaallijnen komen bij elkaar en van andere vermoed je dat dat in de komende twee delen gaat gebeuren.

Het gaat over een journalist die door een rijke industrieel gevraagd wordt om zijn familiegeschiedenis te beschrijven en er daarbij meteen achter te komen wat er met zijn verdwenen nichtje Harriet is gebeurd. De rijke industrieel is nou niet echt gecharmeerd van zijn eigen familie, en wordt dat nog minder als blijkt hoe het echt in elkaar zit. De journalist wordt geholpen door een eigenzinnige hacker met een getroubleerd verleden, en ook in zijn eigen carrière heeft hij wel het een en ander aan zijn hoofd. Het is een goede thriller omdat je als lezer lang niet in staat bent de eindjes aan elkaar te knopen en omdat je al je aandacht nodig hebt om alle details ook mee te nemen. Zelfs als het belangrijkste deel van de ontknoping duidelijk is geworden, blijf je geboeid doorlezen op zoek naar de laatste stukjes.

Deel 2 heb ik dus ook maar meteen gekocht, en ik ben ruim over de helft.

Bakken: risotto met rode biet en zalm

2009-06-08T19:49:00.000+02:00

Nog eentje uit het eet-de-groentela-leeg project: rode bieten. Ik ben er dol op, maar het is wel een beetje veel werk. Maar goed, bieten schillen tijdens de finale van Roland Garros was geen straf.

Ik vond zalm bij rode biet een beetje een risico, maar het bleek erg lekker.

Nodig:

90 gr risottorijst

1/2 ui

1 teen knoflook

1 l bouillon (groenten- of kippen-)

scheut witte wijn

2 rode bieten

parmezaanse kaas

roomboter

bieslook

peper en zout

Werkwijze:

Schil de bieten, snijd ze in stukjes en kook ze in een beetje water beetgaar. Verhit een scheutje olijfolie in een pan. Fruit de ui en de knoflook en voeg de rijst toe. Laat de rijst even meebakken en blus af met de wijn. Voeg steeds een lepel bouillon toe tot de risotto bijna gaar is. Snijd de bieten in blokjes en voeg ze toe aan de risotto. Zet het vuur uit, doe er een klontje boter en een beetje parmezaan bij, deksel op de pan en 10 minuten laten staan. Doe op een bord en voeg de gerookte zalm en bieslook toe.

Bakken: tomatensalade

2009-06-07T19:43:00.002+02:00

Bijna op vakantie betekent netjes alle restjes groenten opmaken. Je hebt natuurlijk geen biologisch groentepakket om vervolgens je groenten weg te gooien. Ik herinner me van vorig jaar dat ik op de dag van vertrek nog twee soorten soep heb staan koken. Dat lijkt me voor dit jaar niet handig, zeker niet omdat we om 9:00 op Schiphol moeten zijn en ik de dag ervoor nog moet werken.

Maar goed, in de aanbieding dus nog tomaten.

Nodig (voor 1 persoon):

3 rijpe tomaten, in stukjes

1/2 ui, fijngesneden

1 bosui, in ringetjes

klein bosje peterselie

scheutje olijfolie

scheutje Sherryazijn

zout, peper en majoraan

Meng alle ingredienten door elkaar en laat even staan.... klaar! Ik at deze salade bij een portie verse pasta met asperges en ricotta die nog in de vriezer lag.

Bakken: andijviestamppot varia

2009-06-07T19:00:00.000+02:00

Stimpstamp (andijviestamppot met spekjes en appel) is één van mijn favoriete gerechten. En aangezien er regelmatig andijvie in de pakketten van de Kievit zit, is de keuze meestal snel gemaakt. Maar ja, zelfs dat gaat na een tijdje vervelen. En met een groentela méér dan vol, moest de snelst bedervende, dus de andijvie, er aan geloven. Gelukkig geeft de Kievit ook recepten, en hoewel niet allemaal even geslaagd, was deze een succes.

Nodig: (voor twee personen)

400 gram andijvie

500 gram aardappels

klein beetje melk

10 kerstomaatjes

150 gram oesterzwammen

15 zwarte olijven

100 gram geitenkaas

Werkwijze:

Verwarm de oven voor op 200 graden. Schil en kook de aardappels. Stamp de aardappels tot een purée en gebruik een beetje hete melk om het smeuïg te maken. Breng op smaak met zout en peper.

Snijd de andijvie fijn en meng door de purée. Doe de stamppot in een ovenschaal. Verkruimel de geitenkaas erover. Verdeel daarna de oesterzwammen, kerstomaatjes en de olijven erover. Maal er nog wat peper over en zet 15 minuten in de oven.

Bakken: Creme Brulee raadsel

2009-05-23T22:08:00.003+02:00

We hebben een nieuwe uitdaging: geslaagde zelfgemaakte crème brulée. Het is ons een paar jaar geleden gelukt, maar recent hebben we een beetje pech. Ja, de crème hiernaast ziet er prachtig uit, maar onder het mooie gebrande laagje bleek de crème geschift.

De eerste keer, bij de kookclub, was de crème net soep. Ook een mooi gebrand laagje, maar met soep eronder.

Het recept daarvan (uit à propos bistro- mijn favoriet nog wel) leerde ons om 4 eidooiers met 75 gram suiker licht en schuimig te kloppen, een vanillestokje met 1/2 liter slagroom te verwarmen en die twee met beleid door elkaar te kloppen. Dat moest vervolgens in ramequins (die mooie rode bakjes) en au bain marie 120 graden in de oven. Resultaat: soep.

Wat kon de oorzaak zijn? Ofwel je moet het ei-room mengsel eerst op laag vuur laten binden, zoals bij pasteis. Ofwel het water voor de au bain marie moest heet zijn.

Dus deden wij een tweede poging. Poging twee bestond uit heet water in het bain de Marie. Hielp niks, nog steeds soep.

Dus gooiden wij de hele handel terug in de pan, en verwarmden het in de hoop dat het zou binden. En dat gebeurde.

Het tweede geraadpleegde kookboek vertelde ons dat de oven op 200 graden moest staan. Dus dat deden we ook. Toen het geheel uit de oven kwam, zag het er prima uit. Dus rietsuiker erover en branden maar. Maar ja, bij het eten bleek de hele toestand geschift. Wat doen we verkeerd?

Volgend weekend weer een poging.

Bakken: Griekse salade eigen stijl

2009-05-06T18:23:00.005+02:00

Een van de leukste dingen van Griekenland vind ik toch het eten. Veel mensen hebben er na een paar weken wel genoeg van, voor mij kan het niet lang genoeg duren. Dus kook ik ook thuis regelmatig Grieks- of Grieks-achtig. Met de eikenbladsla die ik nog van de Kievit had, plus feta en olijven van Mabroek in Leiden, olijfolie en oregano meegenomen van Cyprus en tomaten van de exoot maakte ik deze salade. Met mijn ogen dicht was ik in Griekenland!

Boeken: Doeschka Meijsing - En de liefde

2009-05-05T21:26:00.003+02:00

Met veel plezier las ik ooit De tweede man van Doeschka Meijsing, en met iets minder plezier een paar jaar later 100% chemie. De prijswinnende roman En de liefde had ik toch maar even laten liggen. Maar nu ik het kon lenen, wilde ik het toch wel heel graag lezen.

Het gaat -wie weet het inmiddels nog niet?- over een vrouw die door haar geliefde (ook een vrouw) wordt verlaten, voor een man nog wel. Hierdoor gaat zij nadenken over haar leven en liefdes tot dan toe, zeker als ze daarna ook nog geveld wordt met een schedelbasisfractuur (door een betonmolen, om precies te zijn).

Ik heb het met plezier gelezen. Ik vind Pip, de ik-figuur, op een leuke manier knorrig. Ik moet steeds een beetje lachen om die knorrigheid, terwijl het soms ook extra ellende voor haar oplevert. Ze weet het ook van zichzelf, dat helpt. En de manier waarop zij over haar liefdes nadenkt, maakt dat je door blijft lezen. Je wilt weten hoe het precies gegaan is en wat ze wel en niet had kunnen voorkomen. Bovendien raakte ik wel geboeid door haar leven.

Symboliek en verwijzingen zijn soms een beetje over the top, dat wel. Dat Pip aan het einde letterlijk wegzwemt van haar ex-geliefde is me een beetje te veel van het goede, dat had wel iets subtieler gekund. Maar al met al was het de moeite waard, en lijkt het me ook terecht een prijswinnaar.

Bakken: Braziliaanse visstoofpot

2009-04-28T12:09:00.000+02:00

Uit de delicious van april haalde ik deze visstoofpot. Ik ben nog nooit in Brazilie geweest, dus ik heb geen idee of het realistisch is. Maar lekker is het in ieder geval wel. En het is heel snel klaar.

Nodig (2 personen):

1 el olijfolie

1/2 rode ui, fijngesneden

1/2 groene paprika, in repen

1 teen knoflook, fijngesneden

1 rode peper, zaadjes verwijderd

1/2 blik tomatenblokjes

1 el tomatenpuree

1 tl kristalsuiker

100 ml kokosmelk

150 ml bouillon

2 bosuien, in reepjes

300 gram rauwe garnalen

300 gram witvisfilet

1 el limoensap

koriander ter garnering

Werkwijze

Verhit de olie in een pan. Doe de ui, paprika, knoflook en chilipeper in een pan en bak een paar minuten. Doe de tomaten, tomatenpuree, suiker, kokosmelk, bouillon en bosui erbij en roer goed door. Voeg dan de garnalen en de vis toe. Houd die goed in de gaten, en als de garnalen roze en de vis niet meer doorschijnend is. Doe het limoensap erbij en breng op smaak met zout en peper. Garneer met de koriander en serveer met rijst of brood.

Bakken: chocolade-hazelnoottaart

2009-04-14T13:42:00.000+02:00

Soms zijn eenvoudige taarten verrassend lekker. Zoals deze dus! Niet goed voor de lijn, maar ach, dat hoeft ook niet altijd.

Nodig:

Voor het deeg
125 gr boter
70 gr kristalsuiker
50 gr amandelmeel (of bloem als je geen amandelmeel hebt)
250 gr bloem
1 ei

Voor de vulling
75 gram hazelnoten
150 gram pure chocola (>70% cacao)
250 ml slagroom
70 g boter
2 el whiskey (optioneel; maar wel heel lekker)

Werkwijze
Meng de boter en suiker voor het deeg. Als ze goed gemengd zijn, voeg je het amandelmeel toe. Zeef dan de bloem er doorheen. Voeg het ei toe en meng het tot een glad deeg. Als het te droog is, kun je een klein beetje koud water toevoegen. Wikkel het deeg in plasticfolie en leg minimaal 30 minuten in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een taartvorm met losse bodem in en rol het deeg uit tot een lap die in de vorm past. Als je bij het uitrollen het deeg op een stuk bakpapier legt, krijg je het na het uitrollen gemakkelijk los en plakt dus niet het hele ding aan je aanrecht. Verdeel de hazelnoten gelijkmatig over de bodem en bak de bodem 30 minuten in de oven.
Smelt au bain marie de chocolade, en roer er de boter, slagroom en whiskey doorheen. Giet deze vulling in de taartbodem en laat hem opstijven in de koelkast.

Bakken: marokkaanse salades deel 2

2009-04-02T20:06:00.005+02:00

Eerder al maakte ik Marokkaanse salades. Die waren erg lekker, maar laatst heb ik er twee van verbeterd aan de hand van een recept in mijn nieuwe Marokkaanse kookboek. Vooral de wortelsalade was erg geslaagd en smaakte heel lekker op wat brood.

Dus reden genoeg om er weer even aandacht aan te besteden.

Wortelsalade

Nodig:

450 gram wortels, in reepjes

2 el olijfolie

sap van 1 citroen

2 tenen knoflook, geperst

2 tl suiker

1 tl gemalen komijnzaad

1 tl kaneel

1 tl paprikapoeder

verse munt en koriander

peper en zout

Werkwijze:

Stoom de wortels in ca 15 min gaar. Meng ze met olijfolie, citroensap, knoflook en suiker. Breng ze op smaak met peper en zout en roer alle kruiden er doorheen.

Bloemkoolsalade

Nodig:

1 bloemkool, in roosjes

2 kleine courgettes

3 el olijfolie

sap van 1 citroen

2 tenen knoflook, geperst

1 tl paprikapoeder

platte peterselie

zout en peper

Werkwijze:

Stoom de bloemkoolroosjes in ca 8 minuten. Snijd de courgette in plakjes en bak die in olijfolie mooi bruin. Doe de bloemkool in een schaal en stamp hem. Voeg olijfolie, citroensap en knoflook toe en roer door elkaar. Doe er dan de courgettes, peterselie en paprikapoeder bij en breng op smaak met zout en peper.

Boeken: Karel Capek - Een doodgewoon leven

2009-03-24T08:54:00.002+01:00

Na al dat bakken maar weer eens een boek. Gisteravond kwam bij de leesclub dit boek ter sprake en bedacht ik dat ik daar nog niets over geschreven had.

Een doodgewoon leven is de terugblik van een man op zijn leven. In eerste instantie lijkt het een doodgewoon leven, van een rustige man die wisselwachter is geweest op diverse stations.
Maar als hij zijn eerste 'versie' van zijn leven heeft beschreven, slaat de twijfel toe. Was het allemaal wel zo gladjes en onopvallend?

Vanuit verschillende perspectieven kijkt de man daarna terug op precies diezelfde levensbeschrijving. Maar nu laat hij bepaalde episoden niet weg. En hij laat een negatievere insteek toe.

Iedereen heeft verschillende 'ikken' in zich verzameld, en in dit boek worden die ikken mooi naast elkaar gezet. Capek laat zien welke 'ik' welke invloed heeft gehad op de levensloop van de hoofpersoon, en kleurt zo het 'doodgewone leven' langzaam in.

Ik vond het een prachtig boek, weer zo'n tijdloos boek (verschenen in 1934) dat de wereldbibliotheek vele jaren later opnieuw uitbrengt en dat moeiteloos boeit.

Bakken: preitaart

2009-03-04T09:04:00.000+01:00

Ook uit het mooie A propos bistro kookboek: preitaart. Een heel lekkere hartige taart, heel gemakkelijk en een goede oplossing voor restjes prei uit het groentenpakket. En ook nog ideaal voor alle gelegenheden waarbij je gevraagd wordt iets mee te nemen. Dit recept is voldoende voor ca 6 personen.

Nodig:

3 preien

3 dl slagroom

1 stengel bleekselderij

250 gram bladerdeeg

1 ei

olijfolie

zout&peper

Werkwijze:

Verwarm de oven op 180 graden. Snijd de preien in ringen en de bleekselderij in blokjes. Smoor de prei in de olijfolie en voeg de bleekselderij toe. Laat de groenten net kleuren. Giet de room erbij en breng op smaak met zout en peper. Laat iets afkoelen.

Rol het bladerdeeg uit tot een rechthoek. Als je bladerdeeg uit een pakje gebruikt, kun je 6 plakjes op elkaar leggen en die dan met een deegroller uitrollen. Vouw de randjes van de deegplak iets op. Klop het ei los en roer het door het preimengsel. Als je nu het mengsel niet genoeg hebt laten afkoelen, stolt het ei meteen en krijg je een soort omelet. Ook lekker, maar niet helemaal de bedoeling.

Verdeel het preimengsel over het bladerdeeg en zet 30 minuten in de oven.

Bakken: chef's salad

2009-02-10T10:15:00.000+01:00

Ook een lekker makkelijke salade om mee te nemen, er zijn weinig mensen die dit echt niet lusten. Het recept komt uit delicious (oktober 2008).

Nodig:

8 plakjes salami

2 hardgekookte eieren, gehalveerd

12 kerstomaatjes, gehalveerd

4 plakjes emmenthaler

8 kleine aardappels

1 kropje little gem sla

25 gram gemengde slablaadjes

12 zwarte olijven

Voor de dressing:

2 el mayonaise

2 el olijfolie

1 el citroensap

1 el fijngesneden peterselie

1 tl dyonmosterd

Werkwijze:

Doe voor de dressing alle ingredienten met twee theelepels warm water in een kom en klop ze door elkaar. Voeg zout en peper toe. Doe de ingredienten voor de salade in een kom en besprenkel met de dressing.

(Op de foto is de salade overigens zonder aardappel, omdat ik me verkeken had op de hoeveelheid aardappels die we nog in huis hadden.)

Bakken: oesters met sabayon

2009-01-27T08:54:00.000+01:00

Noem het voorpret voor de Kerst, of nog even nagenieten:
Met het nieuwe kookboek A propos bistro in de hand, kookten wij op kerstavond en waar feestmaal. Een van de hoogtepunten daaruit waren deze oesters.

Nodig (2 personen):

6 oesters

1/2 sjalot

1 dl droge witte wijn

1 dl slagroom

1 eidooier

1 theelepel venkelzaad

Werkwijze:

Snijd de sjalot fijn, breng de wijn aan de kook en doe de sjalot erin. Laat 5 minuten koken.

Leg de oesters in een braadslee, giet de wijn erover, dek de braadslee af en verwarm op het fornuis op laag vuur tot de oesters open zijn. (Bij ons stonden ze toen slechts op een kiertje, dus hebben we ze met het oestermes echt open gemaakt).

Giet het oestervocht en de wijn door een zeef, voeg de room toe en laat inkoken.

Klop de eidooiers van het vuur af met de mixer door de saus. Bestrooi de oesters met venkelzaad, schep er een lepel sabayon op en zet 2 minuten in een op 180 graden voorverwarmde oven.

Bakken: bieten-appelsoep

2009-01-21T11:18:00.000+01:00

Je moet er even de tijd voor nemen, want dit is echt slowfood. Erg lekker, en weer een goede tip voor het groentenpakket. Wij hadden dit keer rode bietjes in het pakket. Die vind ik erg lekker, en ik vond in een oude Delicious dit recept voor bieten-appelsoep.

Nodig:

500 gram bietjes, geschild en geraspt

1 winterwortel, gehakt

1 ui, gehakt

100 gr groene appels, fijngesneden (dat is ongeveer 1 appel)

2 tl kristalsuiker

1 laurierblaadje

2 el citroensap

1,5 liter kippenbouillon

300 ml slagroom

peterselie of tuinkers voor het serveren

(Overigens heb ik de Magimix de bieten, winterwortel, ui en appels allemaal laten raspen)

Werkwijze:

Verwarm de oven op 140 graden.

Meng alle ingredienten in een flinke ovenschaal, behalve de slagroom en peterselie/tuinkers.

Breng op smaak met zout en peper, bedek met aluminiumfolie en zet vier uur in de oven. Laat het daarna goed afkoelen en pureer het in delen (kan ook in de magimix, in twee delen). Proef nog eens of er zout en peper bij moet, en voeg de slagroom toe. Verwarm zachtjes op het vuur (net niet laten koken) en serveer met peterselie of tuinkers en eventueel nog een scheutje slagroom.

Boeken: Aifric Campbell - The semantics of murder

2009-01-18T11:44:00.004+01:00

Dit boek kocht ik na een bijzonder lovende recensie in nrc. Het was wel even zoeken, want haast nergens verkrijgbaar. Ik vond het uiteindelijk bij WH Smith in Amsterdam.

Het is een heftig boek. Het gaat over een liefdeloze psychiater die in Londen woont. Zijn broer, op wie hij altijd jaloers is geweest omdat hij de lieveling van zijn moeder was, is in 1971 vermoord aangetroffen in zijn badkamer. Zelf is hij naast psychiater ook schrijver, en gebruikt de casus van zijn patienten voor zijn romans. Als een biografe contact met hem opneemt om over zijn broer te praten, wordt hij gedwongen weer over zijn verleden na te denken.

Ik heb het in het Engels gelezen en vond dat pittig. Er komen nogal wat theorieen aan de orde, die niet in een keer te vatten zijn. Daarom heb ik ook langer gedaan over die 250 pagina's dan anders.

Het verhaal is vrij gruwelijk, omdat je meer en meer doordrongen raakt van de liefdeloze en gewetenloze hoofdpersoon. Hij heeft een manier gevonden om te leven die heel rationeel lijkt, dat misschien ook wel is, maar waarin voortdurende de scherpe kanten naar boven komen. Zo aarzelt hij er bijvoorbeeld niet over om een patiente in verwarring weg te laten gaan, terwijl hij weet dat ze schade aan gaat richten, aan anderen maar ook aan zichzelf. En het zotst is nog dat hij die afloop vervolgens zelf in een verhaal voorspelt.

Dit is een heel goed geschreven boek, waarin alles voorbeeld is van de gruwelijke aard van deze man. Brrr.

Het heeft ook wel een leuke website: www.thesemanticsofmurder.com

Bakken: biefstuk teriyaki met sperziebonen

2008-12-04T09:10:00.000+01:00

Nog een groente die regelmatig terugkeert in ons biologische groentenpakket: de sperzieboon. Daar zijn we allebei dol op, en het verzinnen van recepten hiervoor is dan ook niet zo moeilijk. Deze oosterse variant is een beetje van delicious (juli) en een beetje van mezelf.

Nodig (2 personen):
2 biefstukken, ca 150 gram per stuk
sperziebonen (ben vergeten ze te wegen, maar ik schat dat het ca 500 gram was)
1/2 ui, in plakken (halve ringen)
1 el arachideolie
1 rode peper, zonder zaadjes en zaadlijsten, fijngesneden

75 ml sojasaus
1 tl kristalsuiker
40 ml sake
1 teen knoflook
2 tl geraspte verse gember
1/2 el arachideolie

Werkwijze
Maak een marinade van de sojasaus, suiker, sake, knoflook, gember en olie en leg de biefstukken erin. Laat 15 minuten marineren en keer halverwege de biefstukken.
Kook de sperziebonen 5 minuten, spoel na met koud water (tegen het piepen). Meng de ui met de olie en bak op de grillplaat. Schuif ze opzij als ze bruin beginnen te worden en leg de biefstukken op de plaat. Grill de biefstukken ca 2 minuten aan iedere kant.
Laat de marinade in een steelpan iets inkoken.

Doe de bonen en ui op een bord, biefstuk erop en giet de ingekookte marinade er overheen. Garneer met de rode peper. Lekker met gestoomde rijst of noedels.

Bakken: Farro salade

2008-10-27T09:13:00.000+01:00

Na de masterclass Koken in Lucca kreeg ik een zakje met een graansoort mee naar huis. Wat het precies is, weet ik nog steeds niet. Ik at in Milaan iets dat Farro heette, en ongeveer hetzelfde smaakte. En in de delicious stond een recept met parelgort. Dat zag er op de foto bij het artikel ongeveer hetzelfde uit als dat in mijn zakje. Dus dat maar geprobeerd. En ja, het was erg lekker.

Nodig:
250 gram farro (parelgort)
400 gram broccoli
4 bosuitjes
150 gr verse spinazie
6 el munt, fijngesneden
40 gram cashewnoten

dressing
1 tl sesamolie
1 ½ el sojasaus
1 ½ el mirin
1 tl geraspte verse gember

Werkwijze:
Kook de farro volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Kook de broccoli beetgaar in ruim kokend water met zout.
Meng de dressing.
Meng alles door elkaar en serveer.

Bakken: rode mul met chermoula

2008-10-17T16:11:00.000+02:00

Voor de fijne herinnering aan de zomer, een recept uit Elle eten nummer 4. Heel gemakkelijk om te maken, en ook nog snel klaar. Je kunt paprika's zelf roosteren op een gaspit: als ze zwartgeblakerd zijn, doe je ze in een schaal met een stukje huishoudfolie er overheen. Het velletje stoomt er zo al bijna af. Maar je kunt ook gewoon bij de Appie een pot met geroosterde paprika kopen, die zijn ook heel lekker.

Nodig (2 personen):
Twee rode mullen (of vier als het kleine zijn)

Chermoula
1 klein plukje saffraan
2 tomaten, zaadjes verwijderd en in blokjes
2 geroosterde parika’s, in blokjes
bosje koriander, fijngehakt
bosje munt, gehakt
bosje platte peterselie, gehakt
sap van 1/2 citroen
1 tl komijnzaadjes
peper en zout
olijfolie

Werkwijze
Verwarm de oven voor op 180 graden. Week het saffraan even in een paar eetlepels warm water. Meng de ingrediënten voor de chermoula. Roer de saffraandraadjes erdoor en breng op smaak met zout en peper.
Leg de vis in een braadslee, doe de helft van de chermoula erover en zet 12 minuten in de oven of tot de vis gaar is. Schep de andere helft van de chermoula eroverheen en serveer met brood en salade.

Bakken: Marokkaanse smeersels

2008-10-10T09:27:00.000+02:00

Voor een feestje was mij gevraagd de borrelhapjes mee te nemen. Ik had nog wat restjes groente in de groentela die eigenlijk op moesten, en besloot het handig aan te pakken. En zo werden het Marokkaanse smeerseltjes met Turks brood. De recepten komen uit de delicious van oktober.

Wortelsalade
Nodig:
1 bos wortelen, geschrapt en in stukken gesneden
platte peterselie, ongeveer 5 stengels, fijngehakt
1 teen knoflook, geperst
4 tl paprikapoeder
2 tl gemalen komijn
witte wijnazijn en olijfolie

Werkwijze:
Kook de wortelen 10 minuten in water met een beetje zout. Giet ze af en doe de peterselie, knofllok, paprikapoeder en komijn erbij. Prak de wortels met een vork (of een stamppotstamper). Voeg wat azijn en olijfolie toe om er een soort pasta van te maken. Breng op smaak met zout en peper.

Bloemkoolsalade
Nodig:
1 kleine bloemkool, in roosjes
2 tomaten, geraspt
1 kleine zoete witte ui, geraspt
koriander, fijngehakt
4 tenen knoflook
2 el komijn
4 el paprikapoeder
witte wijnazijn en olijfolie

Werkwijze
Kook de bloemkool 10 minuten in water met een beetje zout. Giet af en prak fijn met de tomaten en ui. Wrijf in een vijzel de koriander, knoflook, komijn en paprikapoeder fijn en maak er met wat azijn en olijfolie een pasta van. Roer door de geprakte bloemkool. Breng op smaak met zout en peper en eventueel nog wat azijn en olijfolie.

Bietensalade
Nodig:
3 gekookte rode bieten, gepeld en in blokjes
2 el kristalsuiker
platte peterselie, fijngesneden (ca 4 stengels)
½ zoete witte uit, gesnipperd
witte wijnazijn, olijfolie

Werkwijze
Bestrooi de bietjes met de suiker en meng de peterselie en ui erdoor. Breng op smaak met zout, peper, azijn en olijfolie.

Bakken: Hutspot Indiase stijl

2008-10-05T20:21:00.002+02:00

Tja, als je in Leiden werkt en op 3 oktober van je vrije dag geniet, ben je eigenlijk aan je stand verplicht om hutspot te eten. Maar hoewel ik geen kieskeurige eter ben, vind ik hutspot echt niet lekker. Dus dan maar niet aan mijn stand verplicht. Maar deze spicy indiase variant van Madhur Jaffrey (Vegetarische gerechten) kon ik wel waarderen.

Nodig (2 personen):
½ el arachideolie
1 ui, fijngehakt
stukje verse gember, ca 1,5 cm, fijngehakt
1 tomaat, geraspt
1,5 tl zout
½ tl cayennepeper (of meer of minder als je van spicy houdt – of juist niet)
½ tl garam masala
¼ tl kurkuma
250 gram wortels, geschrapt en in stukjes van 1 cm
250 gram aardappels, geschild en in blokjes van ca 1 cm
100 gram doperwten

Werkwijze:
Fruit de ui in de olie. Voeg de gember toe en bak 1 minuut. Voeg tomaten, zout, cayennepeper, garam masala en kurkuma toe en roer goed. Bak totdat het tomatenmengsel wat is ingekookt. Voeg wortels en aardappels toe, laat 1 minuut koken. Voeg 0,75 dl water toe, roer en breng aan de kook. Draai het vuur laag, zet het deksel op de pan en laat 15-20 minuten koken of totdat de aardappels gaar zijn. Voeg de doperwten toe en laat nog 4 minuten koken.

Bakken: risotto met citroen

2008-09-25T16:10:00.000+02:00

Uit de Elle eten van juli: citroenrisotto. Ik ben dol op risotto, en mijn kookkunsten op dat gebied zijn behoorlijk vooruit gegaan sinds de Zilveren Lepel kookworkshop in het Hilton in Amsterdam. Het belangrijkste wat ik daar leerde, was dat je de rijst vrij lang moet laten bakken voordat je de bouillon gaat toevoegen. Lastig punt daarbij is dat de temperatuur in de pan vrij hoog is als je de ui en bleekselderij gefruit hebt, en dat de rijst dan snel aanbakt. Dat moet dus met beleid.

Nodig (voor twee personen):

75 gram roomboter

1 sjalot, gesnipperd

200 gram carnaroli of arborio rijst

sap van 1/2 citroen

een scheut witte wijn

kippenbouillon (tegen de kook aan)

50 gram geraspte parmezaan

rasp van 1,5 citroen

2 citroenen om te roosteren

kiemscheuten ter garnering (kan gewoon tuinkers zijn, of iets spannends van de natuurwinkel)

peper en zout

Werkwijze:
Verhit de grill op 140 graden.

Smelt 25 gram boter en fruit de sjalotten. Voeg de rijst toe en schep een tijdje om. De rijstkorrels moeten bedekt zijn met vet en de witte kern moet zichtbaar worden. Blus af met citroensap en wijn. Roer lepel voor lepel de kippenbouillon erdoor. Voeg pas een nieuwe lepel toe als de vorige lepel is opgenomen. Proef regelmatig. Als de risotto nog nèt niet gaar is (de kern is dan nog taai) doe je de parmezaan en de rest van de boter erbij. Breng op smaak met peper en zout. Roer goed door, deksel op de pan en 10 minuten laten staan. De rijst gaart nu door en bereikt de goede consistentie. Rooster de citroenen, in parten gesneden, 5 minuten onder de grill.

Serveer de risotto met de citroenrasp, kiemscheuten en gegrilde citroenen.

Bakken: udon noodles met karbonade

2008-09-16T14:45:00.000+02:00

Als ik bij de Eazie eet, neem ik bijna altijd Udon noodles. Ik vind ze erg lekker, en een prettige afwisseling met rijstnoedels of eiermie. Alleen kon ik ze bij de Chinese supermarkt nooit vinden. Tot een paar weken geleden. Natuurlijk kocht ik ze meteen, en kon ik niet wachten er iets mee te maken. En zo gebeurde het:

Nodig (2 personen):

Vlees en marinade
2 eetlepels hoisinsaus
1 tl sojasaus
1 tl arachideolie
1 tl honing
1 tl versgeraspte gember
1 teen knoflook, fijngesneden
2 karbonades

Noodles
400 gram udon noodles
1 groene peper, fijngesneden, zaadjes verwijderd
1 el gember, fijngehakt
1 teen knoflook, fijngehakt
½ rode paprika, in reepjes
½ courgette, gehalveerd en in plakjes
1 tl vissaus
Scheut sake
2 el zwartebonen saus
1 el arachide olie

Werkwijze
Doe alle ingrediënten voor de marinade door elkaar en marineer de varkenskarbonaden hier minimaal een uur in. Verhit een grillplaat en bak de karbonaden aan iedere kant ca 4 minuten.

Bereid de udon noodles volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Verhit de olie in de wok en voeg peper, gember en knoflook toe. Laat ongeveer 1 minuut bakken. Voeg de paprika en courgette toe. Bak 3 minuten en blus af met de sake. Voeg de udon noodles toe en breng op smaak met vissaus en zwartebonen saus.

Bakken: pilav met garnalen

2008-09-09T08:41:00.000+02:00

Garnalen en fèta zijn een fijne combinatie die me altijd aan Griekenland doet denken. Voor een mooie zomerse dag is deze pilav bijna het enige dat je nodig hebt om in Griekse sferen te komen. De frisse kruiden in de pilav zijn een goede combinatie met de sterk smakende olijven, fèta en garnalen.

Nodig (twee personen):

150 gram basmatirijst (gestoomd in de rijstkoker, of gekookt volgens de verpakking. Je kunt hem een beetje extra smaak geven door hem te koken of te stomen in bouillon)
10 gram boter
Olijfolie
½ ui, fijngesneden
1 teen knoflook, geperst
150 gram tomaten, zaadjes verwijderd en kleingesneden
Bosje dille, fijngesneden
Bosje platte peterselie, fijngesneden
Handje munt, fijngesneden
200 gram garnalen, gepeld
Sap van ½ citroen
50 gram ontpitte zwarte olijven (Kalamata olijven zijn het lekkerst)
50 gram fèta, verkruimeld

Werkwijze:
Bereid de rijst.
Verwarm boter en olijfolie in een pan met dikke bodem. Smoor de ui. Voeg de helft van de knoflook en tomaten toe. Voeg de rijst toe met de helft van de kruiden en wat zout en peper.
Bak de garnalen in wat olijfolie met de andere helft van de knoflook. Sprenkel er citroensap overheen. Schep de olijven, de andere helft van de kruiden en een scheutje olijfolie door de rijst. Leg de garnalen er bovenop en bedek met de fèta.

Bakken: gerookte paling

2008-09-02T17:00:00.000+02:00

Geen enkele gerookte paling is lekkerder dan die van Overweel in Enkhuizen. Toen ik klein was, ging ik er wel eens met mijn oma heen en dan was ik erg onder de indruk. Paling vond ik om te eten nog wel een beetje eng, maar het roken zag er heel interessant uit. Laatst had mijn moeder gerookte paling voor me gekocht en hebben we heerlijk zitten smullen.

Maak de palingen schoon (kop eraf, vel eraf, graat eruit) en serveer ze met witbrood, een frisse salade (de mijne was met tomaat en radijsjes) en een lekker glas wijn.

Bakken: bokkenpootjestaart

2008-08-25T15:30:00.000+02:00

Het was iets te zoet en te vet voor mijn smaak, maar als experiment was het wel leuk. Ik ben dol op bokkenpootjes en bedacht dat ik daar wel een taart van wilde maken. Googlen leverde vooral veel recepten op waar slagroomversteviger voor nodig was, en dat leek me niks. De uiteindelijke poging is vooral eigen fantasie. Ik zin er nog op hoe ik de taart minder vet kan maken (minder slagroom, maar waardoor vervang ik het dan). Misschien eerst een soort custard maken.

Nodig:

3 pakken bokkenpootjes (à 200 gram)

60 gram gesmolten boter

3 eetlepels bramenjam

1/2 liter slagroom

Werkwijze:

Verkruimel een pak bokkenpootjes in de keukenmachine en meng met de gesmolten boter. Vet een springvorm in en verdeel het boter-koekjesmengsel over de bodem. Zet de vorm een half uur in de koelkast om op te stijven.

Breek de overige bokkenpootjes op 15 na in tweeën. Klop de slagroom stijf, meng de halve bokkenpootjes erdoor en schep de jam erdoor. Giet het mengsel over de bodem en maak de bovenkant netjes glad. Verdeel de resterende bokkenpootjes erover. Zet 3 uur in de vriezer om op te stijven.

Bakken: kikkererwtensalade

2008-08-20T17:00:00.000+02:00

Op een warme dag heb ik meestal niet zo'n trek in 'gewoon' warm eten. Maar ja, om nu iedere dag een groene salade te eten is ook niet echt een optie. Kikkererwten zijn lekker en gezond en lenen zich heel goed om een (lauwwarme) salade mee te maken. En omdat het nu van dat lekkere herfstweer is, kan deze salade je misschien wat in zomerse sferen brengen...

Nodig (voor 2 personen):

200 gram kikkererwten (gedroogde zijn het lekkerst, maar als je lui bent dan kunnen die uit blik ook prima)

15 kerstomaten, gehalveerd

10 radijsjes, in plakjes

1 rode ui, in halve ringen

1,5 eetlepel citroensap

1,5 eetlepel olijfolie

verse munt, peterselie en koriander

(En hierop kun je natuurlijk eindeloos variëren; met geitenkaas is heel lekker, of fèta en allerlei groentes smaken er ook prima bij. Maar ja, mijn groentenpakket(leverancier) is op vakantie, dus ik heb veel minder voorraad dan anders!)

Werkwijze:

Bij gedroogde kikkererwten moet je ze een avond van tevoren in ruim water laten weken. De volgende dag kook je ze ca 45 minuten in het weekwater. Laat iets afkoelen en meng met de overige ingrediënten.

Kikkererwten uit blik kun je afspoelen onder de kraan en dan door de ingrediënten mengen, of je kunt ze heel even doorwarmen in een steelpannetje. Ik vind zelf de gedroogde lekkerder omdat die nog een beetje bite hebben als je ze niet te lang kookt.

Bakken: rijsttaart

2008-08-13T22:07:00.000+02:00

Naast de geweldige mango-citroengrastaart bakte ik voor Michiels verjaardag deze rijsttaart, wederom uit de delicious, ditmaal het juninummer. Eigenlijk was de in melk en suiker gekookte rijst al zo lekker dat ik het toen al op wilde eten, maar dat was nog een paar stappen te vroeg. Gelukkig was het eindresultaat minstens net zo lekker.

Nodig:
1 liter melk
150 gram kristalsuiker
250 gram arboriorijst
3 eieren
75 gram amandelmeel (natuurwinkel)
100 gram gekonfijte citroenrasp
1 tl vanille aroma
1 el citroensap
1 el rum of cognac
1-2 el poedersuiker

Werkwijze:
Doe melk en suiker in een pan op het vuur en breng aan de kook. Voeg de rijst toe en laat 45 minuten koken tot de meeste melk is opgenomen of tot de rijst zacht is (zonder deksel). Laat met het deksel op de pan afkoelen.
Oven voorverwarmen op 180 graden. Vet een springvorm in.
Klop de eieren met een houten lepel. Voeg de rijst, amandelmeel, citroenrasp, vanillearoma, citroensap en cognac/rum toe en roer door elkaar. Giet dit mengsel in de springvorm en strijk de bovenkant netjes glad. Bak ca 45 minuten in de oven, of tot de taart in het midden stevig is. (Dat kun je testen door voorzichtig met de vorm te schudden.) Laat afkoelen, haal uit de vorm, bestuif met poedersuiker en serveer.

Boeken: Siri Hustvedt - Het verdriet van een Amerikaan

2008-08-06T21:03:00.004+02:00

What I loved van Siri Hustvedt is een boek dat nog vers in mijn geheugen ligt. Aan de ene kant was het een beetje een vrouwenboek over onderlinge relaties en wat er allemaal in mensenlevens gebeurt en wat dat voor invloed heeft. Maar Hustvedt aarzelt niet om ook de wat dieper liggende vragen te benoemen en verder te gaan dan het gemiddelde 'vrouwenboek'.

Het verdriet van een Amerikaan stond dus direct hoog op mijn verlanglijstje. En terecht, want het was weer heel goed. Juist dat wat me in het vorige boek aansprak, had dit boek ook.

Het gaat over een broer en een zus, hun huidige levens en hun verleden. Wat vertellen een broer en een zus elkaar wel en niet? Wat vertelde hun vader wel en niet? En wat hun geliefden? En wil je die dingen die je niet weet wel weten?

Zo ontspint zich aan de ene kant een verhaal over relaties tussen mensen en aan de andere kant komen vragen omhoog over het delen van informatie. Geen gemakkelijk boek, maar wel weer een boek dat je bijblijft. Je mag ook niet anders verwachten van de vrouw van Paul Auster...

Bakken: zomerse fruittaart

2008-08-04T10:23:00.001+02:00

Zo'n makkelijke taart had ik nog nooit 'gebakken'. Zonder oven!

Ik zag het recept op de site van nrcnext, het weblog van Janneke Vreugdenhil. Ik ben meteen naar de groenteman gerend om bramen en frambozen te kopen en dit was het resultaat.

Bramen èn frambozen ja, ik kon niet kiezen...

Nodig:

60 g roomboter
250 g koekjes (AH huismerk amandelkoekjes deden het heel goed)
250 g mascarpone
250 g ricotta
125 ml slagroom
75 g suiker
geraspte schil van een citroen
ongeveer 700 g zomerfruit
Taartvorm met losse bodem

Werkwijze:
Smelt de boter in een steelpan. Maal de koekjes fijn in de keukenmachine. Meng de gesmolten boter met de koekkruimels en bekleed de bodem van de taartvorm. Zet in de koelkast om op te stijven (ongeveer een uur).
Doe de mascarpone, ricotta, slagroom, suiker en citroenrasp in een kom en roer ze door elkaar tot het een gladde massa is. Schenk over de bodem in de taartvorm en verdeel het netjes over de bodem. Verdeel het fruit over de taart en serveer direct.

Bakken: mango-tomaten curry

2008-07-30T20:54:00.000+02:00

Voor curry mag je mij 's nachts wakker maken. Ik heb een geweldig kookboek van Madhur Jaffrey, de curry bijbel, waar ik al heel wat recepten uit gemaakt heb. Zeker op een regenachtige dag word ik heel blij van zo'n bord spicy curry. Deze curry met mango en tomaat stond in de delicious als bijgerecht. Maar als je er iets meer van maakt, doet hij het uitstekend als hoofdgerecht. En, ook fijn, momenteel zijn er mooie rijpe mango's te koop.

Nodig (voor 2 personen):
2 el zonnebloemolie
1 tl donker mosterdzaad
3 tl kerriepoeder
2 tl kurkuma
50 gr verse gember, geraspt
1 groene peper, zonder zaadjes en zaadlijsten, in ringetjes
10 kerrieblaadjes
1 tl kardamompoeder
2 tenen knoflook, in plakjes
1 ui, in ringen
1 grote mango, rijp maar niet te zacht
6 tomaten, zonder zaadjes
blik kokosmelk (400 ml)
2 el koriander (garnering)
50 gr cashewnoten (garnering)

Werkwijze:
Snijd en weeg alle ingrediënten en zet ze klaar in schaaltjes (de kruiden kunnen bij elkaar en de gember, peper en knoflook ook). Verwarm de olie in de wok en doe het mosterdzaad erbij. Als dat begint te springen voeg je de kerriepoeder, kurkuma, gember, groene peper, kerrieblaadjes, kardemom en knoflook toe. Roerbak kort tot de geuren vrijkomen. Voeg de ui toe met een eetlepel zout en bak tot de ui zacht wordt. Voeg mango en tomaten toe, roer, en voeg de kokosmelk toe. Laat nog even op laag vuur doorwarmen.
Garneer met koriander en cashewnoten en serveer met gestoomde rijst.

Bakken: mango-kokostaart

2008-07-28T08:30:00.003+02:00

In de delicious van augustus stond deze mango-citroengras-kokostaart. De beschrijving was al veelbelovend, maar de smaak van deze taart overtrof mijn verwachtingen. Vooral de citroengrasroom is èrg lekker.

Nodig:

Voor de citroengrasroom:
- 300 ml slagroom
- 3 stengels citroengras
- 3 eidooiers
- 75 gram kristalsuiker
- 1,5 blaadje witte gelatine

Voor de bodem:
- 200 gram bloem
- 100 gram ijskoude boter in kleine blokjes
- 30 gram geraspte kokos
- 1 el poedersuiker

Overig:
- twee mango's, in plakjes
- een bakblik met een losse bodem

Werkwijze:
Doe room en citroengras in een steelpan en verwarm tot het bijna kookt. Zet dan het vuur uit en laat een uur staan zodat de smaak van het citroengras in de room trekt.

Meng de ingrediëmten voor de bodem kort in de keukenmachine, zodat een kruimelig deeg ontstaat. Voeg drie eetlepels ijskoud water toe en kneed (met je handen) tot een bal. Wikkel in plasticfolie en laat een half uur rusten in de koelkast. Rol vervolgens de deegbal uit tot een lap die mooi in je bakblik past. Zet nog 10 minuten in de koelkast en verwarm de oven voor op 180 graden. Leg een vel bakpapier op de deegbodem en leg daar een steunvulling op (bijvoorbeeld ongekookte bonen). Bak tien minuten in de oven. Verwijder dan het bakpapier en steunvulling en bak nog 5-10 minuten of tot het deeg goudbruin en knapperig is.

Klop eidooiers en suiker tot een dik en romig mengsel. Doe de afgekoelde room erbij en verwijder het citroengras. Week de gelatine 5 minuten in koud water.
Verwarm het roommengsel een paar minuten op matig vuur totdat het licht bindt. Haal het van het vuur en knijp de gelatineblaadjes uit en roer ze er doorheen. Roer totdat de gelatine is opgelost. Laat helemaal afkoelen en giet over de bodem. Laat dit opstijven in de koelkast, dat duurt 2-3 uur.

Bekleed de roomlaag met de schijfjes mango, dakpansgewijs. Je kunt er nog een beetje poedersuiker overheen doen als je dat mooi vindt. Vond ik een beetje zonde van mijn dakpan kunstwerk.

Bakken: snijbonen

2008-07-23T12:12:00.005+02:00

In ons groentenpakket zitten zo nu en dan snijbonen. En eigenlijk wist ik nooit zo goed wat ik daarmee moest. Vroeger thuis aten we ze nooit, en de recepten die ik had nagekookt waren ook niet alles. Bij Michiel thuis aten ze ze wel, en daar was een snijbonenmolen dan ook een vast onderdeel van de uitzet. ("Heb jij geen snijbonenmolen? Dat is ook wat!")

Op een familieverjaardag kwam het apparaat weer eens ter sprake en ik vertelde dat ik er naar gezocht had bij kookwinkels, maar het niet had gevonden. Het was even stil, totdat Oma zich herinnerde dat zij er nog wel een had, en dat wij die wel mochten hebben. Nog geen week later was de snijbolenmolen daar, nog wel met een extra (gehakt?kaas?) hulpstuk.

En als je er op zit te wachten, zitten er geen snijbonen in je pakket. Tot deze week. Dus ging ik direct met de molen aan de slag, kookte de bonen 10 minuten in een klein laagje water, roerde er een klontje boter doorheen en at ze op. En ja, zo zijn ze inderdaad lekker!

Bakken: bloemkool-garnalen curry

2008-07-20T15:30:00.000+02:00

In ons biologische groentenpakket zit met een behoorlijke regelmaat bloemkool. Zo regelmatig zelfs, dat we af en toen even niet meer weten wat we er nu eens mee zullen maken. Dit recept kwamen we tegen in een onduidelijk Vietnamees kookboek en bleek voor herhaling vatbaar. Het is gemakkelijk en heel smaakvol. En je kunt het ook maken met broccoli in plaats van bloemkool. Ook heel handig, want dat zit minstens net zo vaak in het pakket.

Ik vind dat overigens wel heel leuk. Het dwingt je om na te denken wat je allemaal met zo'n groente kunt doen. Je laat je automatismen een beetje los, zoals witlof-ham-kaas of witlof-salade, broccoli-met gerookte zalm-en pesto-door-de-pasta of sperziebonen-met-nootmuskaat.

Nodig (2 personen):
250 gram grote garnalen
sap van 1 limoen
1 el sesamolie
1 rode ui, gehakt
1 rode peper, zonder zaadjes en zaadlijsten, fijngehakt
1 teen knoflook
1 bloemkool
1 tl suiker
2 stuks steranijs, kort geroosterd en gemalen in de vijzel
2 tl fenegriekzaad, kort geroosterd en gemalen in de vijzel
4 dl kokosmelk
koriander om te garneren
peper en zout

Werkwijze:
Meng de garnalen met het limoensap en zet even apart. Verhit de olie in een wok en bak de ui, peper en knoflook tot ze licht kleuren. Doe de bloemkool erbij een bak 3 minuten mee.
Voeg de suiker en de steranijs en fenegriek toe. Doe er de kokosmelk bij en roer goed. Laat dit sudderen tot de saus wat indikt. Voeg de garnalen en het limoensap toe tot de garnalen roze kleuren. Proef en breng op smaak met zout en peper. Garneer met koriander en serveer met gestoomde rijst of noedels.

Bakken: kokosnoot

2008-07-18T08:51:00.000+02:00

Tja en toen moest er vers geraspte kokosnoot in een gerecht. Dus kocht ik optimistisch een kokosnoot bij de toko. Hij zit dan in de verpakking zoals op het plaatje staat. De buitenste laag is er vanaf gehaald. Ik wist niet genoeg van kokosnoten om te weten hoe je dit ding te lijf ging.

We begonnen optimistisch met een keukenmes, maar dat bleek te gemakkelijk gedacht. Pas toen we een zaag tevoorschijn haalden, begon het ergens op te lijken. Hard zagen was wel nodig...

Want wat bleek, de bruine ronde kokosnoot van de bountys zit hier nog in. Dus je moet niet alleen door deze witte laag heen, maar ook nog door de harde schil voordat je bij de kokos bent.

Een heleboel werk voor twee eetlepels geraspte kokos, maar lekker was het wel!

Bakken: cheesecake met bosbessen

2008-07-15T20:40:00.000+02:00

Een paar jaar geleden maakte ik maar zelden cheescake. Dat was vooral omdat ik het altijd best een prijzige happening vond: 600 gram monchou kopen viel altijd een beetje tegen. Totdat ik ontdekte dat het ook met gewone volle kwark kan. En het resultaat is minstens net zo lekker. Sindsdien heb ik al allerlei variaties uitgeprobeerd. Het is nu de tijd voor bosbessen (ze zaten ook al in het biologische fruitpakket) en die zijn erg lekker in de cheesecake.
En een recente ontdekking (dat zag ik in een ander recept) is om cruesli in de bodem te doen. Dat bleek ook goed te werken. Het eindresultaat is een beetje van mezelf, een beetje van Elle eten en een beetje van Donna Hay (Modern classics II).

Nodig:
Bodem:
125 gram cruesli (of iets dat daar op lijkt)
125 gram Maria kaakjes
125 gram zachte boter

Taart:
220 gram bosbessen
55 gram witte basterdsuiker
800 gram volle kwark (bijvoorbeeld van AH)
2 eieren
100 gram vanillesuiker (die maak ik zelf door een vanillestokje in een pot suiker te doen)
125 gram witte basterdsuiker (of 225 gram plus een theelepel vanille aroma)

Werkwijze:
Maal de bosbessen fijn in de keukenmachine. Duw het door een zeef en vang de puree op. Verwarm de puree met de 55 gram suiker in een steelpan tot de suiker is opgelost en de puree wat is ingekookt (het moet een beetje op jam lijken). Laat afkoelen.

Meng in de keukenmachine de cruesli, koekjes en boter. Bekleed een springvorm met bakpapier en druk het bodemmengsel op de bodem. Zet in de koelkast.

Draai de kwark glad in de keukenmachine en voeg de eieren en de suiker toe. Giet dit mengsel in de bakvorm. Druppel de bosbessenpuree er overheen. Dan ziet het er een beetje uit als vroeger Roosvicee in je yoghurt. Als je nu met een mes voorzichtig krullen trekt door de vulling, komen er mooie slingers in.

Bak 60 minuten in een op 160 graden voorverwarmde oven of tot de vulling redelijk stevig is. Het moet zich niet meer gedragen als soep als je met de bakvorm schudt, maar helemaal stijf wordt het pas als je het laat afkoelen in de koelkast.

Boeken: Markus Zusak - The book thief

2008-07-11T08:40:00.000+02:00

Het was weer eens zo'n boek waardoor mijn aandacht getrokken werd op de boekentafels. Ik was verbaasd over het vertelperspectief (de dood is de verteller), vond de achterflap wel humoristisch ("Here's a small fact: you are going to die"). Maar ik heb het heel lang laten liggen. Tot ik op vakantie ging en een lekker leesboek mee wilde nemen. Voor 11 Euro kon ik het risico wel nemen.

Het boek was een beetje wennen. Het perspectief is flink luguber, en er komt veel ellende in het boek voor. Toch is het ook heel mooi. Het gaat over een meisje dat tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland opgroeit in een pleeggezin. Het gaat over verdriet en onderdrukking, maar ook over een jongen die zich met kolen zwart schminkt om op Jesse Owens te kunnen lijken. Over het 'stelen' van boeken van de vrouw van de burgemeester. Over appels jatten in een boomgaard en nog veel meer.

De ellende, en wat er dan toch nog goed komt, laat je aan het einde een beetje ontredderd achter. Maar het blijft je wel bij. In de categorie ' Een ander perspectief op de oorlog' was dit weer een mooie. Misschien niet zo ontspannen en relaxed als ik bedoeld had, maar wel mooi.

Bakken: kipspiezen met citroengras

2008-07-08T20:30:00.003+02:00

Uit de nieuwste Elle eten haalde ik dit recept voor kipspiezen. Ik moet bekennen dat ik er een beetje aan gesleuteld heb, maar de essentie is hetzelfde gebleven. De kip bleef heerlijk mals en het citroengras geeft een beetje smaak af aan de kip: erg geslaagd. Bovendien is het heel snel klaar.

Bij gebrek aan mooi weer maakte ik ze op de grillplaat, maar ze zijn natuurlijk ook heel geschikt voor de barbecue. Wij aten ze met gebakken aardappeltjes en sla.

Nodig:
4 stengels citroengras, in de lengte gehalveerd
2 kipfilets (in blokjes, ca 300 gram)
2 el olijfolie
1 el geraspte verse gember
2 rode uien, gepeld en in parten
sap van 1 limoen

Werkwijze:
Verwarm de oven op 150 graden. Marineer de kip een half uur in de olijfolie, gember, peper, zout en het limoensap. Prik de ui en de kipfilet voor met een satéprikker en rijg ze daarna aan de stengels citroengras, steeds 2 stukken kip en dan een ui. Grill ze aan alle kanten op de grillplaat, in de koekenpan of op de barbecue. Laat ze nog maximaal 10 minuten nagaren in de oven. Je weet dat ze gaar zijn als er helder vocht uit de filet komt als je er in prikt.

Bakken: ansjovis-olijven koekjes

2008-04-19T08:19:00.000+02:00

Vroeger op zondag bij mijn opa en oma kregen we vaak kaaskoekjes die al een tijdje in de kast stonden. Ze roken een beetje muf, en waren meestal ook niet bijster kanpperig meer. Het heeft mij een aversie tegen die koekjes opgeleverd. Maar het is wel leuk om ze te maken. Dit is een variant uit het geweldige boek Koekje. Het is wel een beetje bewerkelijk, want je bent zelf bladerdeeg aan het rollen. Natuurlijk kun je het ook met gewoon bladerdeeg doen, maar dat is wel minder leuk.

Nodig:
4 gram groentebouillonpoeder
75 gram vocht van de olijven
2 gram wasabi
3 gram zout
150 gram zachte boter
175 gram patentbloem (Gezeefd)
120 gram groene ansjovisolijven, fijngehakt
15 gram ansjovis, fijngesneden

Werkwijze
Roer het bouillonpoeder door het olijvenvocht. Meng wasabi, zout, olijvenvocht en 25 gram boter. Kneed er 125 gram patentbloem door en meng tot een bal. Rol de bal op een met bloem bestoven werkblad uit tot een kruis.

Meng de rest van de boter met 40 gram van de olijven, de ansjovis en de rest van het bloem tot een mooi mengsel. Verdeel het over het midden van de deeglap in een vierkant van ca 8x8 cm. Vouw de deegflappen er overheen zodat je een pakketje hebt. Rol dit uit tot een rechthoekige lap van ongeveer anderhalve cm dik. Vouw deze op in drie lagen, zodat je een flap van ca 4,5 cm dik overhoudt. Leg die een half uur in de koelkast.
Haal dan het deeg uit de koelkast, en herhaal het voorgaande proces: eerst uitrollen tot 1,5 cm, dan in drie lagen vouwen. Weer in plasticfolie doen, weer in de koelkast.
Rol uit tot een lap van ca 40x70 cm. Bestrijk met het restantje olijven.
Rol nu het deeg op vanaf beide zijkanten. Je krijgt twee rollen die elkaar in het midden raken. Plak ze aan elkaar door de naad een beetje nat te maken met water.
Verpak in platsicfolie en doe een uur in de koelkast.

Snijd de rol in plakes van 4 mm dik en leg ze op een bakplaat. De koekjes lopen uit tijdens het bakken, dus laat genoeg ruimte tussen de koekjes.
Bak ze 20 minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden. Laat de ovendeur op een kier, zodat de stoom kan ontsnappen. (Je kunt gewoon een houten lepel tussen de deur steken).

Bakken: raapstelen stamppot

2008-04-11T08:13:00.003+02:00

Als er raapstelen in mijn biologische groentepakket zitten, ben ik altijd blij. Gisteren maakte ik een stamppotje met geitenkaas, naar voorbeeld van een recept in delicious.

Nodig (2 personen)
600 gram kruimige aardappels
klont roomboter
150 ml warme melk
flinke bos raapstelen
150 gram chèvre
nootmuskaat
handje cashewnoten

Werkwijze:
Was de raapstelen zorgvuldig, droog ze in de slacentrifuge en snijd ze in kleine stukjes. Schil en kook de aardappels.
Maak puree van de aardappels met de roomboter, nootmuskaat en warme melk. Roer hier de raapstelen, de helft van de geitenkaas en de cashewnoten doorheen. Schep op een bord en strooi er het restant geitenkaas overheen.

Boeken: Charles Lewinsky - Het lot van de familie Meijer

2008-04-01T21:10:00.002+02:00

Weer een prachtig boek over de wereldgeschiedenis vanuit een ander perspectief: Europa van het einde van de negentiende eeuw tot 1945. Het gezichtspunt is een Joodse familie in Zwitserland. Hoewel het ook in Zwitserland geen gemakkelijke tijden zijn voor de Joden, overleven ze uiteindelijk bijna allemaal de Tweede Wereldoorlog.

De auteur beschrijft de lotgevallen van een aantal opeenvolgende generaties van de familie Meijer. Er word van alles beschreven, van huwelijksaanzoeken en geflirt, tot voor de Joden ongunstige politieke beslissingen, en sociale druk.

Wat je raakt in dit boek zijn de karakteriseringen. Je leeft onmiddellijk mee met de familieleden. Als het verhaal is opgeschoven naar een volgende generatie, zit de voorgaande generatie nog volop in je hoofd en bepaalt je blik op de gebeurtenissen. Ook de steeds terugkerende, al lang overleden, oom die zich overal mee bemoeit, is echt een aanwinst.

Het is een dikke pil, maar het lezen meer dan waard en het is uit voordat je het door hebt.

Bakken: ijstaart

2008-03-18T15:06:00.002+01:00

Frambozen ijstaart

Een ijstaart "bakken" leek me wel een leuk experiment. Dat had ik nog nooit geprobeerd. Het allerleukste van zo'n taart bleek te zijn dat hij (obviously, dat had ik eerder kunnen bedenken natuurlijk) veel langer houdbaar is doordat je hem in de vriezer bewaart. Dus toen ik jarig was en de taart op dreigde te raken, kon ik deze taart heel casual uit de vriezer tevoorschijn toveren. En hij is nog bijzonder lekker ook.

Nodig:

IJstaart:
250 gram chocolate chip cookies
1 el cacao
120 gr gesmolten boter (ongezouten)
500 ml volle melk
1 vanillestokje, gespleten
6 eidooiers
125 gr kristalsuiker
2 tl maïzena
200 ml slagroom

Frambozensaus:
60 gr kristalsuiker
250 gr frambozen (die uit de diepvries van AH zijn heel ok in deze tijd van het jaar)
Sap van 1 citroen

Werkwijze
Maal de koekjes, cacao en gesmolten boter tot een massa in de keukenmachine. Bekleed hiermee de bodem van een ingevette springvorm (26 cm). Zet in de koelkast.

Breng in een pan de melk met het vanillestokje erin tegen de kook aan. Zet het vuur dan uit, zet de pan weg en laat 30 minuten trekken. Haal het vanille stokje eruit, schraap het merg er uit en roer dat er doorheen.
Klop de eierdooiers met de suiker en de maïzena glad in een kom. Schenk de nog warme melk er al roerend bij en giet het terug in de pan. Breng tegen de kook aan, roer voortdurend, en laat op laag vuur zachtjes binden in ongeveer 5 minuten.
Laat de wasbak vollopen met ijskoud water en laat de vla in de pan daarin afkoelen. Klop de slagroom stijf en spatel die door de vla. Zet 30 minuten in de vriezer.

Voor de frambozensaus doe je de suiker met twee eetlepels warm water in een pannetje en verwarm dat, onder voortdurend roeren, totdat de suiker is opgelost. Laat het afkoelen en roer de frambozen en het citroensap erdoor. Pureer tot een gladde saus in de keukenmachine.
Schenk de vla op de koekjesbodem. Trek met een mes gleuven in de bovenlaag en giet daar de helft van de frambozensaus in. Zet de taart een nacht in de vriezer.

Haal de taart ongeveer een half uur voordata je hem wilt serveren uit de vriezer. Schep er nog wat frambozensaus overheen.

Bakken: tomaten kikkererwten soep

2008-03-02T15:12:00.000+01:00

Voor de nieuwjaarsborrel van mijn jaarclub maakte ik deze tomaten kikkererwtensoep. En hoewel sommigen een licht trauma hebben overgehouden aan een week lang kikkererwten en komijn in Marokko (ik niet overigens), viel hij toch erg in de smaak. Zo nu en dan klonk er "Ik moet ineens zo erg aan tajines denken..." Maar ja, bij een tweede bezoek aan Marokko bleek ook wel dat we de eerste keer ook wel een beetje pech hadden gehad met het eten.

Hoe dan ook, Marion vroeg om het recept, om haar goede voornemen van meer koken gestalte te kunnen geven. En, veel later dan beloofd: Marion, hier komt 'ie. Je kunt deze soep ook heel goed invriezen, dus maak vooral te veel.

Nodig
2,5 el olijfolie
2 witte uien
4 tenen knoflook (geperst)
1 groene peper, schoongemaakt en fijngehakt
3 tl gemalen komijn
1 tl paprikapoeder
2 blikken kikkererwten (blikken van 400 gr zijn ok)
3 blikken gehakte tomaten (400 gr blikken)
1 ¼ liter groentebouillon
100 gram chorizo

Om te serveren:
Partjes limoen en koriander

Werkwijze
Verhit de olijfolie in een soeppan. Bak de plakjes chorizo tot ze knapperig zijn en laat uitlekken op keukenpapier.
Bak de ui tot hij zacht is. Voeg de knoflook, groene peper, komijn en paprikapoeder toe en roer 1 minuut, tot de kruiden beginnen te ruiken. Voeg de kikkererwten, tomaat en bouillon toe en roer. Breng aan de kook en laat 25 minuten zachtjes koken, met het deksel half over de pan. Laat iets afkoelen.
Pureer de helft soep met een staafmixer of in de keukenmachine en doe die terug bij de andere helft. Breng op smaak met zout en peper en doe de stukjes chorizo er weer bij. Warm de soep weer helemaal door en serveer met limoenpartjes en koriander.

Boeken: Mary Ann Shaffer - Eilandpost

2008-02-28T10:43:00.006+01:00

Het voordeel van met je been omhoog op de bank zitten (omdat je van je step gedonderd bent op de sportschool), is dat je weer even echt aan lezen toekomt. Gisteren las ik Koetsier Herfst uit, vandaag Eilandpost. Eilandpost kreeg ik voor mijn verjaardag van Juliette.

Het is zo'n boek dat ik niet gelezen zou hebben als ik het niet gekregen had. En dat was jammer geweest, want het leest lekker weg en het boeit zeker. Nee, het is geen hoogstaande literatuur, maar het is wel leuk. Mary Ann Shaffer is er in geslaagd een levendig beeld neer te zetten van de mensen en hun levens. De personages blijven nog lang in je hoofd zitten. Zeker als je niet zo mobiel bent, is het een fijn boek: met dit boek blijf je rustig zitten totdat je het uit hebt.

Het is een roman in brieven, waarbij de Londense schrijfster Juliet kennismaakt met een leeskring op het kanaaleiland Guernsey (Het literaire aardappelschiltaart genootschap van Guernsey). De leden van de leeskring vertellen haar over hun leven tijdens de oorlog. Juliet krijgt een steeds beter beeld van hun leven, en tegelijk ook van haar eigen leven.

Door het perspectief op de oorlog vanaf de Kanaaleilanden en door heel wat literaire verwijzingen zit er ook nog wat meer aan dan een goed geschreven verhaal. De Kanaaleilanden werden door de Duitsers bezet op weg naar Engeland, waar ze niet kwamen. De eilanden waren helemaal afgesloten van de buitenwereld en wisten dus niet wat er in de rest van de wereld gebeurde. Ik houd wel van andere perspectieven op de Tweede Wereldoorlog.

En een leesclub van mensen die aanvankelijk weinig lazen, en het moeten doen met dat wat voorradig is (en niet is opgestookt in de kachel) levert leuke variërende perspectieven op. Er worden uiteindelijk zelfs brieven van Oscar Wilde gevonden in een koektrommel, hoewel dat verder niet echt bijdraagt aan het verhaal.

Boeken: Otto de Kat - Julia

2008-02-22T09:35:00.000+01:00

Soms valt je oog op een boek waarvan je meteen weet dat je het wilt lezen. Julia was voor mij zo'n boek.

Het gaat over een jongeman die de zaak van zijn vader over moet nemen. Hij ziet daar vreselijk tegenop. Niet alleen tegen die zaak, eigenlijk tegen de toekomst in het algemeen. Trouwen, kinderen, directeur zijn, het beklemt hem. Hij gaat een poosje naar Lübeck om daar mee te lopen in een vooraanstaande fabriek op hetzelfde terrein en ontmoet daar Julia. Hij is direct verliefd. Pas als hij haar leert kennen, merkt hij dat dit een vrouw is met duidelijke politieke ideeën. En dat is lastig, vlak voor de tweede wereldoorlog.

De situatie wordt steeds grimmiger, en op haar verzoek verlaat hij Lübeck. Hij blijft zich dit nog jarenlang kwalijk nemen, zeker als hij hoort dat Julia in de oorlog bij een bombardement is overleden.

De rest van zijn leven draagt hij zijn vertrek uit Lübeck met zich mee. Had hij dat wel moeten doen? Heeft hij Julia aan haar lot over gelaten?

Hij praat er echter niet over. Zijn vrouw (die hij nou niet helemaal uit overtuiging ten huwelijk vroeg) weet dat er iets is, maar weet niet precies wat. Hij voelt zich tekort schieten, aan zijn vrouw, zijn bedrijf, Julia, zijn grootvader. Zijn leven lijkt mooi (succesvolle directeur) maar is het niet.

Het is in een heel sobere stijl geschreven, een stijl die je aanmaant om rustig te lezen. Aan de andere kant trekt het verhaal je mee, zodat je gauw aan het einde wilt zijn om te weten wat er nou precies allemaal speelde.

Bakken: tiramisu

2008-02-09T20:24:00.000+01:00

Uit mijn nieuwe favoriete kookboek De zilveren lepel haalde ik een lekker recept voor tiramisu. Heel basic, erg de moeite waard. Ik werd wel een beetje zenuwachtig toen thuis de stroom uitviel toen de tiramisu stond op de stijven in de koelkast, maar in deze tijd van het jaar maakt dat gelukkig niet zo veel uit.

Nodig:

2 eiwitten

4 eidooiers

150 gram poedersuiker

400 gram mascarpone

200 gram lange vingers

175 ml espresso, afgekoeld

200 gram geraspte pure chocola (gaat prima in de keukenmachine)

cacao om te bestuiven

Werkwijze:

Klop de eiwitten stijf in een vetvrije kom. Klop in een andere kom de dooiers met de suiker tot een bleke, luchtige massa. Meng er voorzichtig de mascarpone en het eiwit door. Doe in een schaal een laagje lange vingers, en bestrijk die met de koffie. Leg er een laag mascarponeroom op. Bedek die met de geraspte chocola. Maak zo laagjes totdat alles op is. Zorg dat je eindigt met een laag mascarponeroom. Bestuif met cacao, en zet 3 uur in de koelkast.

Voor 4 tot 6 personen, afhankelijk van de eetlust.

Bakken: bruschetti met lekkers

2008-01-17T08:41:00.000+01:00

Om onze nieuwjaardag extra leuk te maken, hadden we een fles champagne gekocht (Taittinger) en leuke borrelhapjes gemaakt.

De bruschetti:
Snijd een ciabatta in plakken. Rooster de plakken in de koekenpan tot ze knapperig zijn. Snijd een teen knoflook in tweeën en bestrijk de plakken ciabatta met deze helften.

Beleg:

In dit geval was het beleg eenvoudig, op één na. Allemaal te koop bij de Appie. Van links naar rechts op de foto:

- Spianata romana

- mojo rosso (een rood pepersausje uit een potje van de AH) met buffelmozzarella

- tonijn/anjovispaté

(meng een blikje tonijn met 6 schoongespoelde ansjovisfilets, een halve gesnipperde rode ui, 2 eetlepels olijfolie, zout, peper en een theelepel worchestersaus)

- buffelmozzarella met zongedroogde tomaatjes

Boeken: Michael Chabon - De jiddische politiebond

2008-01-09T21:52:00.000+01:00

Na De wonderbaarlijke avonturen van Kavalier en Clay was ik erg enthousiast over Michael Chabon. De Jiddische politiebond heeft dat enthousiasme niet verminderd.

Het is een What if verhaal, dat Chabon laat spelen in een denkbeeldige Joodse staat in Alaska. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog zijn de Joden die uit Europa vluchtten hier bijeengebracht, in een eigen staat. Het voortbestaan van de staat staat op het spel en in de samenleving is veel onrust.

Dit gegeven alleen al is interessant, maar Chabon weeft er het verhaal doorheen van inspecteur Meyer Landsman. Landsman wil koste wat kost een moord oplossen, ook al raakt hij dan zijn baan kwijt en wordt zijn leven bedreigd. Zijn ex-vrouw is zijn nieuwe baas, hijzelf is sinds hun scheiding een beetje in verval geraakt en het verlies van zijn zus heeft hij nooit verwerkt.

Al deze draadjes, van de ex-vrouw tot het verlies van zijn penning, tot zijn zus komen bij het oplossen van de moordzaak bij elkaar.

Ik houd nooit zo van detectives, maar Chabon slaagt er in om er zo veel andere dingen doorheen te weven dat het erg leuk om te lezen wordt. Daarmee is dit boek ook niet echt een detective. Het gaat wel over een politieman die een moord oplost, maar er gebeurt nog veel meer.

De beschrijvingen van het leven van alledag in deze staat en de dingen die Meyer meemaakt zorgen ervoor dat je nog lang aan dit boek blijft terugdenken.

Bakken: zabaglione taart

2008-01-03T20:01:00.000+01:00

Van Dineke kreeg ik laatst een fles Marsala. De mogelijkheden hiermee zijn natuurlijk eindeloos, maar een zeer goede optie is deze zabaglione taart. Het maken van de zabaglione is niet moeilijk, maar je moet wel je aandacht er even bijhouden. De rest is heel eenvoudig.

Nodig:
(zabaglione vulling)
3 eidooiers
75 gr suiker
40 g bloem (gezeefd)
250 ml marsala
350 ml slagroom

(cakedeeg)
110 g zelfrijzend bakmeel
1/2 theelepel bakpoeder of dubbelkoolzure soda
2 eieren
125 gram boter
110 gram suiker
merg uit 1/2 vanillestokje
theelepel kaneel

Werkwijze:
Klop de eidooiers los. Meng de suiker er doorheen en klop het door elkaar, tot het lichter van kleur is geworden (duurt ongeveer 3 minuten). Meng rustig de bloem erdoor, beetje bij beetje, en daarna de marsala. Giet het mengsel in een pan met een dikke bodem en verwarm. Dit is het moment dat je goed op moet letten: goed blijven roeren, en als het bindt het vuur uitzetten. Het lijkt alsof er klontjes inkomen, maar goed roeren verhelpt dat. (En als het schift, is er nog geen ramp: alles in een schone pan doen en opnieuw gaan roeren.) Laat het afkoelen, roer af en toe om te voorkomen dat er een vel op komt. Dek af met plasticfolie en zet 2 uur in de koelkast.

Verwarm de oven op 175 graden. Zeef meel en bakpoeder, voeg de rest van de ingrediënten toe en roer het goed. Het moet een soepel deeg worden, dat van een lepel afloopt. Schep het deeg in een ingevette bakvorm, zorg dat het vlak is en zet 30 minuten in de oven. Laat 5 minuten staan en haal het dan uit de vorm. Zet het op een rooster en laat afkoelen. Als de taart is afgekoeld, snijd je hem overdwars in tweeën. De taart is niet zo heel dik geworden, dus snijd voorzichtig.

Klop de slagroom stijf. Meng 2/3 van de zabaglione erdoorheen. Bestrijk de onderste taarthelft met de vulling, houd wat over voor de bovenkant. Leg de andere helft er bovenop. Roer de rest van de zabaglione door de overgebleven slagroom en strijk dit over de bovenkant.

Je kunt de taart nu direct eten, maar als je hem nog even een uurtje in de koelkast zet, is hij gemakkelijker te snijden.

Bakken: Portugese custard taartjes

2007-12-30T16:04:00.001+01:00

In Belem in Portugal (vlakbij Lissabon) aten wij een paar jaar geleden deze goddelijke custard taartjes. Ze werden daar op grote bladen, heel heet, naar binnen gedragen en daar meteen door de klanten opgegeten. We hebben daar in Nederland nog lang van gedroomd, en hebben een tijd moeten zoeken naar het juiste recept. Met een beetje van mezelf en een beetje uit allerlei kookboeken is er dan nu een variant die er behoorlijk op lijkt:

Nodig:
Muffinvorm met 6 vakjes
6 plakjes bladerdeeg
2 vanillestokjes (of één heel goede als je die kunt krijgen)
250 ml slagroom
4 eidooiers
6 el suiker
1 el bloem
boter om de vorm in te vetten
poedersuiker en kaneel

Werkwijze:
Oven voorverwarmen op 225 graden. Muffinvorm invetten.

Laat het bladerdeeg ontdooien en bekleed alle uitsparingen met een blad bladerdeeg. Snijd de randjes af.

Snijd het vanillestokje open (in de lengte) en doe het in een pan samen met de slagroom. Verwarm de slagroom tot hij kookt. Haal dan het stokje er uit en schraap met een scherp mesje het merg er uit. Meng dat weer door de slagroom.

Roer de eidooiers door de bloem en suiker. Voeg er een paar eetlepels van het hete slagroommengsel aan toe. Goed roeren. Doe nu het ei-suiker mengsel bij de rest van het slagroommengsel in de pan. Roeren en het mengsel iets laten binden (het moet iets dikker worden). Laat het niet koken.

Giet het mengsel in de muffinvormpjes, tot op de rand. Zet 10 minuten in de oven. Je ziet dat de vulling snel rijst en kleurt, dus let goed op de tijd. Haal de taartjes uit de vorm en laat ze 10 minten afkoelen. Bestrooi met poedersuiker en kaneel en serveer direct, nu ze nog warm zijn.

Niet goed voor de lijn, wel heel lekker!

Bakken: quiche met kabeljauw

2007-12-21T12:46:00.000+01:00

Nodig:
5 plakjes bladerdeeg
Bloem om je werkvlak mee te bestuiven
400 gram kabeljauw (of pangasius of tilapia)
1 rode peper, zaadjes en zaadlijsten verwijderd
Geraspte schil van ½ sinaasappel
2 eetlepels olijfolie
2 theelepels Italiaanse kruiden
2 tenen knoflook, fijngehakt
100 gram gruyère, geraspt
3 eieren
125 ml slagroom

Springvorm

Werkwijze
Meng de vis met de rode peper, knoflook, kruiden, sinaasappelschil en olijfolie. Laat ongeveer 45 minuten marineren.

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Laat de plakjes bladerdeeg ontdooien, leg ze bovenop elkaar op een met bloem bestoven werkblad en rol er met de deegroller een grote lap van die in je springvorm past. Vet de springvorm in met boter en vouw de deeglap er in.

Meng de eieren met de slagroom, goed kloppen. Voeg de gruyère toe. Doe het eimengsel in de springvorm. Verdeel de vis over het mengsel.

Zet een half uur in de oven en eet smakelijk!

Boeken: Scarlet Thomas - The end of mr Y

2007-12-04T09:16:00.000+01:00

The end of mr Y werd me -met enige aarzeling- aangeraden door Sander. Hij wist niet
helemaal zeker of het iets voor mij zou zijn, maar raadde het in ieder geval wel aan.

De flaptekst trok me wel, dus ik nam het mee op vakantie naar Marokko.

Het boek ziet er alleen al heel mooi uit: de randen van de bladzijden zijn zwart en dat geeft een interessante aanblik. Ik ben er alleen bij het lezen niet achter gekomen waarom dat nou zo is.

Het gaat over een promovenda die een merkwaardig boek in handen krijgt. Het is een boek waarvan gezegd wordt dat er een vloek op rust. Langzaam kom je er achter waar die vloek in zit, en kom je te weten wat er met vorige eigenaren gebeurde. Het is heel spannend, en het sleurt je beslist mee. Omdat het soms ook behoorlijk spooky is, droomde ik er wel van. Ik las het daarna maar niet meer vlak voor het slapengaan.

Het is niet echt een gemakkelijk boek. Er komen veel gedachtenexperimenten en filosofische benaderingen in voor, en die zijn niet allemaal even gemakkelijk te volgen. Ook begint ieder nieuw deel met een motto, maar een paar regeltjes, maar af en toe wist ik echt niet wat er stond.

Al met al vond ik het zeker meeslepend, en ook een bijzonder boek. Juist door die gedachtenexperimenten wordt het anders dan andere gothic novel achtige boeken.

Boeken: Bas Haring - Voor een echt succesvol leven

2007-11-30T09:14:00.001+01:00

Wat is dit nu? Een managementboek?

Nee, het is Bas Haring die zich afvraagt wanneer iemands leven echt succesvol is. Is dat alleen maar als je dingen doet die goed voor je zijn? Is dat als je wint? Als je kinderen hebt? En wat nu als je dingen doet die niet goed voor jou zijn, maar bijvoorbeeld wel een ander doel dienen? Kun je een succesvol leven hebben als je geen kinderen hebt?

Het is een leuk thema dat Haring aansnijdt, en door zijn soepele schrijfstijl houdt hij je gemakkelijk bij de les. Hij geeft veel en goede voorbeelden, maakt zo nu en dan een zijsprong maar brengt je altijd weer terug op de goede weg. Het leest lekker en het is zeker vermakelijk.

En toch overtuigt het mij niet echt. Ik voel namelijk zijn probleem niet aan. Ik kan me niet voorstellen dat je op een sportveld staat en dat het je niet uitmaakt of je wint. Ik vind het gevoel om iets bereikt te hebben geweldig. Ik doe ook wel eens dingen die niet goed voor me zijn. Ik vind het ook rot voor een eendje dat het zo vermagert als het eieren uitbroedt. Maar ik ben te lui om me daar zorgen over te maken...

Boeken: Theo Thijssen - Het grijze kind

2007-11-26T21:40:00.000+01:00

Na het lezen van De gelukkige klas besprak ik dit boek met mijn collega`s. Ik was er erg enthousiast over en wilde wel meer van Thijssen lezen. Eén van mijn collega´s bleek een groot fan van Theo Thijssen en vond Het grijze kind zijn beste boek. Ik mocht het lenen om te bepalen wat ik er zelf van vond.

Het grijze kind is uitgekomen in 1927. Het geeft de blik weer van een kind op de wereld waarin het opgroeit. Omdat het kind de geest heeft van een oude man (en zich dingen ´uit een vorig leven´ herinnert) kijkt het met een bijzondere blik naar de wereld om hem heen. Hij doorziet het misplaatste standbesef van zijn familie. Van een familie die zich meer voelt dan ze is. Af en toe moet je een beetje aan Hyacinth Bucket denken, ook al kon Thijssen dat niet weten.

Want vanwege zijn levenservaring ziet hij wat er allemaal omgaat. Bijvoorbeeld dat er over hem opschept wordt om hem beter te laten lijken. Bijvoorbeeld dat men voorwendt dat het huwelijk dat zijn zuster sluit een goede deal is. In werkelijkheid is de schoonfamilie niet eens rijk genoeg om met een geslaagd huwelijkscadeau te komen. Het grijze kind beziet en overweegt dit alles, en geeft commentaar op wat het ziet.

Het is inderdaad weer een mooi boek, met net zulke tijdloze observaties van de wereld als in De gelukkige klas. Op naar het volgende boek.

Bakken: pizza

2007-11-14T14:47:00.000+01:00

Soms blijk je met iets eenvoudigs als kant en klaar pizzadeeg met bijgesloten potje tomatensaus een verrassend lekkere lunch te kunnen maken. (Wel voor twee personen want de pizza op de foto is inderdaad zo groot als hij lijkt, past net in het bakblik.)
Ik was een dagje ziek thuis en wilde niet te veel moeite doen voor mijn lunch. En zie hier het resultaat.

Heel gemakkelijk:

Nodig:
1 pakje pizzadeeg en tomaten saus (AH eigen merk, stond bij de Danerolle etc.)
1 zakje pastakaas
1 bol mozzarella
gorgonzola
ansjovis

Werkwijze:
Rol de deeglap uit over een bakblik bekleed met bakpapier. Spreid er de tomatensaus overheen. Bedek de hele pizza met pastakaas en verdeel daar plakken mozzarella en gorgonzola overheen. Spoel de ansjovisjes af onder de kraan en verdeel ze over de pizza. 15 minuten op 200 graden in de oven.
De bodem is zacht, niet krokant, maar wel heel lekker.

Boeken: Michael Chabon – de wonderbaarlijke avonturen van Kavalier en Clay

2007-11-06T22:27:00.001+01:00

Michael Chabon wordt regelmatig genoemd als een van de grote aanstormende schrijvers uit Amerika. Onlangs verscheen De Jiddische politiebond, dat ik graag wil lezen. Maar de roman waarmee Chabon zijn naam vestigde had ik nog niet gelezen, dus het leek me het beste daar maar mee te beginnen. Ik weet nog dat ik De wonderbaarlijke avonturen van Kavalier en Clay toen het nieuw was liet liggen, ik dacht dat het over strips ging en dat trok me niet zo. Maar alle goede verwijzingen trokken me toch over de streep, en gelukkig maar.

Het boek wordt niet voor niets zo geprezen. Het gaat over twee neven, Joseph (Joe) Kavalier en Sam Clay. Over hun leven, de dilemma’s waar ze voor komen te staan. Hun dilemma’s zijn heel verschillend. Joe is uit Praag naar Amerika gevlucht als Hitler oprukt in Europa, maar zijn familie is nog daar en gaat veel ellende tegemoet. Sam valt op mannen, maar dat is niet echt geaccepteerd in de samenleving in die tijd. En dat is nog lang niet alles wat ze tegenkomen. Samen zijn ze succesvol als stripmakers, als Kavalier & Clay.

Sam verzint de verhalen, Joe tekent de plaatjes en zo maken ze succesvolle strips. Waar hun bazen vreselijk veel geld aan verdienen en zij een beetje. Chabon verwijst een beetje semi-wetenschappelijk naar allerlei bronnen over dit duo, dat geeft leuke accenten in het verhaal.

Er gebeuren zo veel dingen, en je blijft er zo over nadenken, dat dit een boek is dat je niet te lang laat liggen. Het moet uit, ondanks het feit dat het behoorlijk dik is en in de goedkope editie van 7,50 érg kleine lettertjes heeft.

Aan het einde was ik helemaal geroerd, en dat overkomt me niet vaak bij boeken.

Bakken: risotto met venkel

2007-10-24T20:07:00.000+02:00

Ik ben dol op risotto, hoewel het soms best een beetje bewerkelijk is. Je moet er in ieder geval geduld voor hebben. Maar het kan soms na een drukke werkdag best ontspannend zijn om een half uurtje in een pan te roeren!

Deze risotto is vooral erg lekker omdat de venkel en de marsala heel lekker bij elkaar smaken. Het was een experimentje, maar zeker voor herhaling vatbaar.

(voor 2 personen)

Nodig:

175 gram arboriorijst

1/2 ui, in plakken

5 plakken ontbijtspek of pancetta

2 venkelknollen, in ringen gesneden

50 gram parmezaan

een scheutje Marsala (hoeft niet per se maar is wel erg lekker)

1,5 liter groentebouillon (ik had Italiaanse porcini bouillonblokjes)

Werkwijze:

Verhit wat olijfolie in een pan met een dikke bodem. Bak er het ontbijtspek in tot het knapperig is. Laat uitlekken op keukenpapier. Doe een beetje boter in de pan en bak de ui en de venkel een minuut of 5. Doe er de rijst bij en laat de rijst eventjes meebakken. Voeg nu lepel voor lepel de bouillon toe, en blijf roeren.

Dan wordt het lastiger: als de rijst al een beetje zacht is (proeven!) maar binnenin nog wel bite heeft, zet je het vuur uit. Doe de parmezaan erbij, het spek, een klontje boter en de Marsala en roer nog een keer goed door. Laat nu de pan 10 minuten staan.

Serveer met nog een beetje parmezaan.

Boeken: Ian mc Ewan - Aan Chesil beach

2007-10-03T18:23:00.001+02:00

Het is een beetje veel Boeken en wat weinig Bakken momenteel, excuus. Ik heb even niet zo'n gelukkige hand van fotograferen, en dat levert allerlei onscherpe foto's op. En zo kan ik de heerlijke Vietnamese curry van vorige week dus nog niet delen :-(

Maar goed, boeken zijn er volop. Zo kreeg ik laatst de nieuwe McEwan cadeau, dat was al een klein feestje op zich. Aan Chesil beach gaat over de avond voorafgaand aan de huwelijksnacht van een jong stel, net voor de seksuele revolutie. Het vertelt in het klein wat een groot leed er kan ontstaan als je bepaalde dingen niet durft uit te spreken. Je gaat van alles over elkaar denken, interpreteert allerlei signalen, maar misschien wel op de verkeerde manier.

En zo loopt, om een reden die je je nu niet meer op die manier kunt voorstellen alles in de soep. Arme Florence, arme Edward. Ze waren al zo verschillend, en nu dit nog.

Het is beslist minder sterk dan mijn favorieten Boetekleed en Zaterdag, maar toch. Wat een goede schrijver is Ian McEwan. Al na drie regels sleept hij je mee, en voor je gevoel een paar minuten later, sla je met een zucht het boek dicht.

Boeken: Primo Levi - het respijt

2007-09-21T09:40:00.000+02:00

Primo Levi is zo'n magische naam uit de literatuur. Van wie je weet dat hij indrukwekkende boeken over de jodenvervolging heeft geschreven. In mijn 'zoek naar klassiekers' bui kocht ik ook Het Respijt.

Het was een heel indrukwekkend boek. Ik had me nooit gerealiseerd hoe de overlevenden van de concentratiekampen uiteindelijk weer thuis zijn gekomen. Ze waren overal over Europa verspreid, zonder papieren, verzwakt door alle ellende. En hoe kom je dan uiteindelijk weer thuis?

Levi vertelt in dit boek hoe hij via lange omzwervingen per trein door Rusland uiteindelijk weer in Italië kwam. Onderweg beleeft hij de gekste dingen met bijzondere personages. In de trein die door Rusland rijdt met onduidelijke bestemming zit een bonte verzameling mensen, gewone mensen, maar ook ware charlatans, handelaars en zwendelaars.

Enerzijds was die lange omzwerving natuurlijk vreselijk, omdat je naar huis wilt. Maar aan de andere kant biedt het ook respijt. Respijt van de thuiskomst, van het weerzien met familie, er achter komen wie er nog leven, en al je verhalen moeten vertellen.

Bakken: aziatische salade met mango

2007-09-18T08:34:00.000+02:00

Nog een goede tip uit het kookboek van Friends:

(4 personen)

Ingrediënten:
Salade
2 mango’s, niet te rijp, in reepjes
½ chinese kool, gemiddeld formaat, in reepjes
1 rode peper, fijngesneden
1 komkommer, geschild, zaadjes verwijderd, in reepjes
½ rode ui, in reepjes
2 el Thais basilicum
2 el zwarte en witte sesamzaadjes

Dressing
250 gram Thaise zoete chilisaus
1 el vissaus
1 el sesamolie
1 el limoensap

Werkwijze:
Heel eenvoudig: meng de ingrediënten voor de salade door elkaar. Hoe kleiner je alles snijdt, hoe aziatischer het er uit ziet. (Dat is niet mijn sterkste punt, helaas). Meng vervolgens de ingrediënten voor de dressing en giet die over de salade. Goed mengen.

Boeken: Maggie O'Farrel: Het verdwenen leven van Esme Lennox

2007-09-04T20:48:00.000+02:00

De mooiste boeken zijn vaak die waarin niet alles wordt uitgesproken. Het verdwenen leven van Esme Lennox is er zo één. Van de geschiedenis wordt van alles verteld, uit diverse perspectieven. Maar welke puzzelstukjes passen aan elkaar en welke niet? Is de terugblik van Esme correct? En wat is er waar van de door Alzheimer verstoorde herinneringen van Kitty?

Iris Lockhart wordt op een dag gebeld door een psychiatrische inrichting, met een bericht dat haar oudtante Esme Lennox zal worden ontslagen uit deze inrichting. Maar Iris weet helemaal niet dat Esme bestaat. Ze blijkt een zus van haar oma te zijn, die lang geleden in een inrichting is opgesloten. Maar is Esme gek, of was ze vooral lastig? En wat was de rol van haar zus Kitty?

Je moet als lezer de eindjes aan elkaar knopen. Dat is niet bijster moeilijk, maar wel intrigerend. Want bij zo'n soort verhaal wil je ook de details weten, en je wilt ook weten wat er daarna gebeurt. Hoe het verder gaat. En omdat dat er niet instaat, blijft het boek in je hoofd zitten.

Het is geen moeilijk boek, maar het blijft je wel bij. En het bleek heel geschikt om te lezen bij het surveilleren bij een intelligentietest; als je na iedere pagina even opkijkt, blijf je toch in het verhaal zitten. Op vier pagina's na kreeg ik het uit, en die waren in de trein terug gauw gelezen.

Boeken: Theo Thijssen - de gelukkige klas

2007-08-27T09:00:00.001+02:00

Theo Thijssen is zo'n schrijver van wie ik altijd al eens iets hebt willen lezen. Wat ik dus nog nooit gedaan had. Ik heb altijd periodes met een voorkeur voor bepaalde boeken, en momenteel is dat oudere literatuur. Dus las ik eerst al Gogol en kocht vervolgens zowel een boek van Theo Thijssen als een van Primo Levi. Die tweede heb ik nog niet uit, dus nader bericht volgt.

Thijssen schrijft een dagboek van een onderwijzer in de jaren '20 van de vorige eeuw. Hij (meester Staal) werkt op een eenvoudige buurtschool met enorme klassen. Eén klas blijft meerdere jaren bij dezelfde meester. De leerlingen die Thijssen beschrijft komen echt tot leven, je ziet ze voor je. Ook de overwegingen van de meester zelf zijn mooi, welke trucs hij aanwendt om de klas stil te houden, hoe blij hij kan zijn als nieuwe stof snel beklijft. En hoe hij meeleeft met een wat schuchtere leerling, een leerling met een bochel, en een meisje dat zich aan haar afkomst onttrekt.

En gemopper op bureaucratie is ook van alle tijden: de reacties van Staal en zijn collega's op een schrift waarin ze de voortgang moeten bijhouden is erg herkenbaar. Of het ontzag voor de inspecteur, en tegelijkertijd de wrevel over zijn regeltjes.

Tijdloos, dit boek, zeker in deze uitgave met moderne spelling. Weliswaar schreef ik op de lagere school niet op een lei, en droeg ik ook geen boezelaar, maar verder deed het me wel erg daaraan denken.

Bakken: appeltaart

2007-08-21T21:12:00.000+02:00

Aan een lekkere appeltaart mankeert niks,
en iedereen heeft wel een favoriet. Kleine stukjes appel, veel amandelspijs, wel of geen rozijnen, ga zo maar door. Ikzelf heb voorkeur voor een dunne korst bijvoorbeeld. In de Elle eten van deze maand staat een appeltaartenspecial, en eentje trok direct mijn aandacht: de rozentaart met appels.

Je kunt op de foto zien dat die rozen bij mij alleen met een vergrootglas zijn te ontdekken, maar lèkker dat die taart was!

Het recept komt van iemand die een winkel heeft die HAA...gebak heet. Daar moet ik maar gauw eens heen.

Nodig:
(voor het deeg)
400 gram bloem
1 zakje + 2l bakpoeder
200 g kwark
1 ei
6 el melk
8 el olie
100 g suiker
1 zakje vanillesuiker
mespunt zout

(voor de vulling)
75 gr rozijnen
100 ml rum
100 gr boter
100 gr suiker
1/2 el kaneel
50 gr geschaafde amandelen
500 gr jonagold, in stukjes (niet te groot want dat rolt zo rot, zie verderop)
250 ml melk
bloem om te bestuiven

En ook nog een ronde ingevette taartvorm, met bloem bestoven.

Werkwijze:
Week de rozijnen een uur in de rum en bewaar de rum daarna.
Verwarm de oven op 175 gr.
Meng de ingrediënten voor het deeg. Rol uit op een met bloem bestoven oppervlak tot een lap van ca 35 x 45 cm. (Dat was hij bij mij vast niet, maar min of meer vierkant is ook heel ok.) Zorg dat hij ook weer niet te dun wordt want anders heb je weer nadeel bij het rollen. Smelt 50 gr boter en bestrijk het deeg ermee.

Verdeel er de suiker, kaneel, amandelen, appels en uitgelekte rozijnen over het deeg. Rol de plak deeg voorzichtig op. Af en toe plakt hij een beetje aan je werkblad maar dan krijg je hem met een spatel of zo iets wel weer los. Voorzichtig dat hij niet scheurt.
Snijd de rol in 6 plakken van gelijke dikte. Zet ze rechtop (dus met het snijvlak naar boven) in de bakvorm, niet te dicht bij elkaar. Zet de taart 15-20 min in de oven.

Smelt intussen de rest van de boter en meng er de melk en rum door. Haal de taart uit de oven, schenk de helft van dit mengsel erover en bak nog 15-20 minuten tot de taart goudbruin en gaar is. Sprenkel de rest van het melkmengsel er overheen en laat afkoelen.

Boeken: Gogol - spookverhalen

2007-08-17T09:16:00.000+02:00

Heksen, tovenaars en de duivel bevolken de verhalen in dit boekje. Dappere kozakken trekken ten strijde, redden arme meisjeszielen en verslaan de duivel. Dit alles tegen een achtergrond van de Oekraïne, met snelle paarden, meelballetjes, stoere kozakken (alweer), prachtige landschappen en schamele hutjes.

Je moet af en toe even wennen aan de terminologie (wat is een kozak precies? en wat een honderman?) maar de sfeer trekt je direct mee het boek in. Het boek is uit de 19e eeuw, maar eigenlijk merk je daar niet zo veel van. Er wordt natuurlijk niet gesproken over laptops maar juist het vervoer per paard en de hutjes en houtvuren passen heel goed bij de spookachtige sfeer. Als je uit het boek opkijkt, kijk je even verward om je heen naar je vertrouwde omgeving zonder wodka en duivels!

Salade met gegrilde groenten en sesamzaad

2007-08-14T08:58:00.000+02:00

Eén van de allerleukste dingen van mijn biologische groentenpakket is dat je af en toe ‘ineens’ dingen als een aubergine in huis hebt. Nou is dat op zich niet zo bijzonder. Maar nu is hij af en toe ineens ‘over’ en bedenk je dat je hem gauw op moet eten voordat hij verschrompelt. Ik ben dol op gegrilde groenten dus verzin allerlei salades, any excuse will do. Dus:

Nodig:
1 aubergine
1 rode paprika
2 tomaten
1 teen knoflook
Olijfolie
Sesamzaad (geroosterd in een droge koekenpan)
Pijnboombitten (ook geroosterd)
Sap van één citroen
Platte peterselie

Werkwijze:
Snijd de aubergine en paprika in repen en doe ze in een schaal. Giet er een flinke scheut olijfolie overheen en pers de teen knoflook er over uit. Knijp vervolgens de citroen er over uit. Meng alles goed door elkaar.
Verhit de grillplaat. Grill de groenten. Doe de gegrilde groenten in een schaal. Snijd de tomaten in partjes. Om ervoor te zorgen dat de salade niet te nat wordt, kun je het beste de zaadjes er uit halen.
Meng de gegrilde groenten met de tomaat, pijnboompitten, sesamzaadjes en nog een scheut olijfolie. Garneer met de peterselie en serveer.

Bakken: bosbessenmuffins

2007-08-09T20:50:00.001+02:00

Hmmm lekker, muffins. Het is altijd een kunst
om ze mooi zacht te krijgen en toch niet droog. Sour cream en een beetje olie gebruiken leverde bij mij een heel mooi resultaat op.

Je moet ze alleen niet te lang laten staan, want door de bosbessen kunnen ze van binnenuit gaan schimmelen en dat is geen fijne verrassing als je een hap neemt!

Nodig:
270 gram bloem
zakje bakpoeder
160 gram witte basterdsuiker
250 gram sour cream
2 eieren
2 el rasp van citroenschil
80 ml plantaardige olie
180 gram bosbessen

Werkwijze:
Zeef bakpoeder en bloem en meng ze goed. Klop in een andere kom de zure room, eieren, citroenschil, suiker en olie tot een geheel. Roer dit door de bloem/bakpoeder (losjes, je moet voorzichtig zijn en steeds zo min mogelijk lucht uit het deeg verwijderen).
Voeg de bessen toe en meng nogmaals heel voorzichtig. Vul hiermee ca 12 vormpjes of kleine soufflébakjes. Doe 20 minuten in een voorverwarmde oven op 180 graden. Test met een satéprikker of de muffins gaar zijn: als hij er droog uitkomt is de muffin gaar.

Boeken: Harry Potter and the deathly hallows

2007-08-07T09:25:00.000+02:00

Inmiddels is het een beetje een ambivalent gevoel of je nog een stukje wilt schrijven over de laatste Harry Potter. Toen ik -ook niet als trendsetter, maar wel een tijdje geleden- de eerste delen las, was het nog erg leuk. Maar al dat gedoe met om 12 uur 's nachts voor de deur te gaan liggen gaat me een beetje te ver.

Maar de volgende dag lagen er ook nog grote stapels boeken en kocht ik er natuurlijk één, want ik was erg benieuwd.

Het was wel even een klus om er weer in te komen. Ik had het voorgaande deel ook gelezen toen hij net verschenen was, en was de draad goed kwijt. Daarnaast duurde het even voordat ik gegrepen was door het verhaal. Maar het werd uiteindelijk erg spannend en alle eerder uitgezette lijntjes komen bij elkaar.

Wat alleen een enorme afknapper was, was de epiloog. Waarom heeft Rowling die er aan toegevoegd? Als mogelijkheid om nieuwe personages te introduceren voor een vervolgserie? Bah, klef.

Bakken: kip met mango en cashewnoten

2007-08-03T08:55:00.000+02:00

In Cambodja aten we in het restaurant van een mooi initiatief om straatkinderen te helpen: Friends. Het is niet alleen een goed initiatief, het eten is ook nog eens heel lekker. Niet enorm Cambodjaans, het meeste niet althans, maar wel lekker. Gelukkig verkochten ze ook een kookboek.
Zeer geslaagd en lekker makkelijk is de kip met cashewnoten:

Nodig: (4 personen)
2 el arachideolie
2 tenen knoflook
600 gram kipfilet, in blokjes
2 el chinese rijstwijn
2 el oestersaus
1 tl maizena
1,5 kop kippenbouillon (ik weet ook niet hoe veel dat precies is, maar als je een reguliere mok voor driekwart vult moet het genoeg zijn. Op de foto zie je dat ik een beetje uitgeschoten was met de bouillon; de kip kon lekker zwemmen.)
1 tl suiker
2 onrijpe mango’s, in repen (en je zult zien dat je ze niet kunt vinden nu je ze nodig hebt…)
100 gram ongezouten cashewnoten
Zout en peper om op smaak te brengen
Bosui

Werkwijze:
Verhit de olie in een wok. Voeg de knoflook toe en bak tot die begint te geuren. Voeg de kip toe. Bak twee minuten en voeg de rijstwijn en oestersaus toe. Meng de maizena met de kippenbouillon en doe in de wok. Goed roeren en een deel van het vocht laten verdampen. Voeg suiker, mango, cashewnoten, zout en peper toe. Garneer met de bosui en serveer.

Boeken: Haruki Murakami - Norwegian wood

2007-07-31T08:48:00.000+02:00

Het is het boek waarmee Murakami 20 jaar geleden zijn naam vestigde in Japan. Het boek ook waarin de jeugd uit die tijd zich zo schijnt te hebben herkend. En het boek waarin de surrealistische dingen van andere boeken van Murakami ontbreken. Dus: het wijkt af van alles wat ik van Murakami gelezen heb tot nu toe. Geen idee hoe het was in Japan in de jaren '80. En de sprekende katten of 'dingen' die zich vermommen als Johnny Walker kan ik wel waarderen.

Dus hoe zou Norwegian wood me bevallen? Heel goed, als altijd. Het is inderdaad waarschijnlijk het meest toegankelijke boek van Murakami. Het is een mooi verhaal over liefde, en alles wat daar uit voorkomt. Wat me aantrekt in deze boeken is de kennismaking met de Japanse wereld, die erg lijkt te verschillen met de mijne, en toch ook niet. Daar biedt Norwegian wood alle kans voor: je leest hoe een hoofdpersoon er blijkbaar aan gewend is dat veel mensen zelfmoord plegen. Je leest over de verschillende landschappen in Japan, over slaapzalen, studeren in Japan, over drinken, pool en seks. De onderkoelde toon waarmee Murakami sommige observaties brengt, maakt dat je regelmatig gniffelend boven je boek zit.

Maar toch miste ik de pratende schapen en onbegrijpelijke personages. Misschien moet je langs dit boek kennismaken met Murakami en daarna doorstappen naar de gekkigheid van de Opwindvogelkronieken, of Kafka op het strand. Hè ja, ik ga er nog een lezen.

Bakken: vis in bananenblad

2007-07-27T08:00:00.000+02:00

Een leuke herinnering uit Hoi An, Vietnam: vis in bananenblad. Dit is de basis-altijd-goed versie.

Nodig: (2 personen)
2 kabeljauwfilets
2 bananenbladeren (aluminiumfolie kan ook, maar dat staat minder leuk)
4 stengels citroengras
2 tenen knoflook
5 cm verse gember
2 limoenen
2 klontjes boter
peper en zout

Werkwijze:
Spoel de filets af en bestrooi ze met zout en peper. Was de bananenbladeren (voorzichtig, ze scheuren snel). Snijd het citroengras, de knoflook en gember fijn en stamp ze nog fijner in de vijzel. Snijd één limoen in plakjes. Snijd de bananenbladeren in tweeën. Leg de bladeren kruislings over elkaar. Leg precies in het midden de helft van de plakjes limoen. Leg de vis er op en leg er de helft van het gember/citroengras/knoflookmengsel op. Knijp er een halve limoen over uit en leg een klontje boter bovenop. Vouw de bananenbladeren tot een pakketje en zet het vast met een satéprikker. Leg de pakketjes op een grillplaat (of in de oven), ca 8 minuten per kant. De bananenbladeren zullen bruin worden, maar dat geeft niet.

Boeken: Duizend schitterende zonnen

2007-07-24T08:42:00.001+02:00

Wat een ellende overkomt de hoofdpersonen van dit boek. Het is geen literair hoogstandje, maar wel meeslepend. Het is een boek voor op de bank als je even geen zin hebt in iets moeilijks. Het leest als een trein en je zit al na twee pagina's in het verhaal. Maar wees niet in een treurige bui, want dat zal alleen maar erger worden!

Dit boek is het vervolg op De Vliegeraar, dat nu al een hele tijd steady in de toptienen staat. Dat boek heb ik niet uitgekregen dus waarom ik het vervolg kocht? En de recensies waren ook al zo ongunstig. Meestal schuif ik zulke boeken achteloos terzijde. Maar dit trok me, ik gaf het ook anderen cadeau en dat doe je niet als het je niets lijkt. En ik heb er geen spijt van, nu ik het zelf gelezen heb.

Het boek speelt in Afghanistan en vertelt het verhaal van twee vrouwen. Ze maken allebei een hoop mee in hun leven. Het geeft je een beeld van wat regime wisselingen kunnen betekenen voor het leven van gewone mensen. Dat is meteen ook de kracht van het boek. De ellende maakt je uiteindelijk een beetje murw, dat is wel zonde.

Ik heb een beetje moeite er een definitief oordeel over te vellen. Aan de ene kant vrees ik dat de wereld zo in elkaar steekt als in dit boek. Aan de andere kant komt er toch ook wel veel goed aan het einde, en dat is in het echt vast niet zo. Het leest gemakkelijk en je blijft over de mensen nadenken. Maar toch blijft het niet hangen. Waar zit dat nou in?

Boeken: De rokken van de ui

2007-07-08T20:48:00.000+02:00

Op de Middelbare school keken we met onze leraar Duits naar Die Blechtrommel. Het was -voor een 16 jarige- een onbegrijpelijke film, maar de naam Günter Grass bleef me wel bij. Ik heb later het boek bij de film gelezen, en verder niets.

Toen ik hoorde over de autobiografie van Grass en het rumoer dat daaromheen was ontstaan, werd ik direct nieuwsgierig. Al was het maar uit dat ene boek, ik vroeg me af wat voor persoon die schrijver was. Een veelzijdig man, bleek al snel.

In De rokken van de ui vertelt Grass over zijn leven tot het moment dat hij doorbrak met Die Blechtrommel. Uiteindelijk draait die hele periode om de Tweede Wereldoorlog. Grass houdt zich sindsdien bezig met de vraag waarom hij niet vroeg. Hij was overtuigd van de Duitse eindoverwinning en stelde geen vragen over de vreemde dingen die gebeurden om die eindoverwinning veilig te stellen.
Daarnaast spelen kunst en vrouwen een grote rol in zijn leven, beide omschrijft hij als dringende behoeftes.

Het levert een indringend verhaal op van een man die zijn eigen houding in de oorlog nooit heeft kunnen verwerken. Die blij is met het leven dat hij nu leeft maar zich steeds maar weer afvraagt of hij onder die omstandigheden niet kritischer had kunnen zijn.